Φοβάται; Στηρίξτε το!

Από την ηλικία, περίπου των τριών ετών, τα παιδιά μας ξεκινούν να έχουν διάφορες φοβίες και να βλέπουν εφιάλτες στον ύπνο τους, που, φυσικά, αδυνατούν να τους εξηγήσουν λογικά και να τους αντιμετωπίσουν.

Πόσες φορές προσπαθήσατε να καθησυχάσετε το μικρό σας, όταν ξέσπασε σε κλάματα μέσα στον ύπνο του, εξηγώντας του ότι τίποτα δεν συμβαίνει και ότι μπορεί πλέον να κοιμηθεί ήσυχο.

Να έχετε, λοιπόν, υπόψιν σας, ότι αυτό που για εμάς τους ενήλικες είναι το προφανές, για ένα μικρό παιδάκι είναι δύσκολα αντιληπτό. Όσο κι αν εσείς προσπαθείτε να του εξηγήσετε γιατί δεν πρέπει να φοβάται, το παιδί δεν καταλαβαίνει τα λογικά σας επιχειρήματα.

Και αυτό επειδή τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να εκλογικεύσουν την αιτία του φόβου τους. Το μόνο πράγμα που τα βοηθά να ξεπεράσουν τις φοβίες τους, είναι η στήριξη από τους γονείς τους και γενικά από το περιβάλλον τους. Μόνο αν νιώσουν ασφάλεια θα καταφέρουν να ξεπεράσουν οτιδήποτε τους προκαλεί τρόμο.

Δεν πρέπει, όμως, και να επιμένετε ότι είναι ανύπαρκτο αυτό που υποστηρίζει το παιδί πως υπάρχει. Είναι προτιμότερο να ελέγξετε π.χ. την ντουλάπα του και να το διαβεβαιώσετε ότι εκεί δεν κρύβεται το τέρας που φοβάται, παρά να του πείτε απλά ότι δεν υπάρχουν τέρατα! Με αυτόν τον τρόπο ανταποκρίνεστε άμεσα στο αίτημα του παιδιού για σιγουριά κι ασφάλεια.

Σταθείτε δίπλα του και δείξτε ότι καταλαβαίνετε τι περνάει. Μην προσπαθείτε να το κάνετε να νιώσει καλύτερα, κοροϊδεύοντάς το: «επιτρέπεται εσύ μεγάλο παιδί να φοβάσαι;» ή μιλώντας του επικριτικά: «τίποτα δεν υπάρχει, όλα είναι στη φαντασία σου! Κοιμήσου…»! Αυτό που θα καταφέρετε, με τον τρόπο αυτό, θα είναι να κάνετε το παιδί σας να νιώσει μόνο του και αβοήθητο απέναντι στις φοβίες του, γεγονός που θα το αναγκάσει να κλειστεί στον εαυτό του και να μην καταφέρει να τις αντιμετωπίσει ποτέ, ακόμα και ως ενήλικας!

Χριστίνα Αμερικάνου
christina.amerikanou@mother.gr