Καλύτερα εργαζόμενη, παρά μαμά με... νεύρα!

Μαμά σε απόγνωση
η Ρούλα Στεφανάκη (δημοσιογράφος)

Μαμάδες σε απόγνωση… Όποιο μυαλό εμπνεύστηκε αυτή τη στήλη, είναι άξιο συγχαρητηρίων. Ποιες «νοικοκυρές» και ...πράσσειν άλογα. Το «μαμάδες σε απόγνωση», αν γινόταν σήριαλ, το αντίστοιχο με τις νοικοκυρές θα έπιανε πάτο. Άσε που θα μιλούσαμε για νέα «Δυναστεία», διότι θα είχε τον ατελείωτο…

Πόσες φορές πραγματικά έχω βρεθεί σε απόγνωση και φαντάζομαι όχι μόνο εγώ, αλλά η πλειοψηφία των γυναικών, που είχαν την ευτυχία να γίνουν μανούλες.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στις περιπτώσεις των μαμάδων που δουλεύουν, αλλά και σε εκείνες, που επέλεξαν να αφοσιωθούν αποκλειστικά στην ανατροφή των παιδιών τους. Εκείνες είναι πραγματικά ηρωίδες!!!

Διότι εμείς, που έχουμε την τύχη να εργαζόμαστε, πιστεύω ότι είμαστε πραγματικά σε πολύ καλύτερη μοίρα, από εκείνες, που είναι «κλεισμένες» στο σπίτι. Κι ας γκρινιάζουμε, ότι δεν προλαβαίνουμε να… φτύσουμε, αλλά εγώ προσωπικά το προτιμώ. Όχι, δεν είμαι μαζόχα! Απλά συνειδητοποίησα ότι διαστήματα, που έτυχε να είμαι όλη την ημέρα με τα παιδιά, δεν έκανα καλό ούτε σε εκείνα, ούτε σε εμένα. Ήμουν συνεχώς μες στα νεύρα.

Και όπως μου είχε πει κάποτε μία παιδοψυχολόγος, «δεν έχει σημασία πόσες ώρες βρίσκεσαι με τα παιδιά σου, αλλά οι ώρες που θα είσαι μαζί τους, να είναι ουσιαστικές». Αυτή την άποψη την ασπάζομαι -με βολεύει κιόλας είναι η αλήθεια- και με βοήθησε να… πολεμήσω τις τύψεις μου, όταν τύχαινε να γυρίσω στο σπίτι και τα παιδιά μου να έχουν ήδη κοιμηθεί. Εντάξει, αυτό ήταν ακραίο και ευτυχώς για μένα, οι εποχές αυτές ανήκουν στο παρελθόν.

Ακόμη και τώρα όμως, που το ωράριό μου είναι πιο ανθρώπινο, είναι στιγμές, που δεν έχω τις αντοχές να χειριστώ κάποιες καταστάσεις. Πώς -για παράδειγμα- να πείσω τη μικρή μου κόρη να σταματήσει να μιμείται σε όλα το μεγαλύτερο αδελφό της; Πώς; Μέχρι και όρθια έχει κάνει «πιπί» της (!), για να με πείσει ότι και εκείνη μπορεί να κάνει ό,τι και ο αδελφός της.

Δεν συζητώ, δε, για τα πράγματά του. Με του που στρίψει στη γωνία, του έχει βουτήξει ό,τι εκείνος μπορεί να θεωρεί αγαπημένο του αντικείμενο και εκεί, πολύ απλά, ξεσπά «πόλεμος». Ποιανού το μέρος να πάρεις και να μην παρεξηγηθείς; Ό,τι και να κάνεις, δεν το σώζεις με τίποτα, εγγυημένα. Εκεί είναι στιγμές που νιώθω απόγνωση…

Όπως και όταν χρειάζεται να πω ένα εκατομμύριο φορές κάτι, για να γίνει, και πάλι ελέγχεται αν θα πετύχω το στόχο μου. Ναι, και αυτό με βγάζει από τα ρούχα μου. Μεγαλύτερη απόγνωση, όμως, νιώθω, όταν ξεστομίζουν πράγματα που με κολλάνε στον τοίχο... Εκεί πραγματικά η… επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Συμπέρασμα: Όποια επιθυμεί διακαώς να γίνει μανούλα και εγώ μαζί της. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία και ολοκλήρωση για μια γυναίκα. Ας φροντίσει, όμως, να έχει γερό στομάχι, υπομονή γαϊδάρου, ανεξάντλητη ψυχραιμία και να χαμογελάει…

Α! και το αυτονόητο, πλην όμως το σημαντικότερο: να τους δείχνει συνεχώς την αγάπη της!!! Οι ενδιαφερόμενες υποψήφιες μανούλες, αν ακολουθήσετε τις οδηγίες μου, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα… Άλλωστε, όσες φορές κι αν βρεθείτε σε απόγνωση, άλλες τόσες και πολύ περισσότερες θα αποζημιωθείτε από μία αγκαλιά, ένα χάδι ή μια κουβέντα τους. Απλά πράγματα, όμως τόσο σημαντικά…