Ό,τι πεις! Και χορό στο ταψί, αρκεί να κοιμηθείς!

Γράφει η Λουκία Τσιριτάκη - Διαφημίστρια

Ο γιος μου είναι πλεον 25 μηνών. Οχι, οχι, ακούγεται πολύ μικρός. Πάμε πάλι: Ο γιος μου είναι 2 ετών και ενός μήνα. Μπα, δεν αποδίδει την πραγματικότητα. Ξανά: Λοιπόν, ο γιος μου ειναι ένας έφηβος 2 ετων και 1 μηνα!!! Τόσο μεγάλος. Τόσο έφηβος. Δεν το δέχομαι να ειναι μικρότερος από έφηβος και να με τρέχει ετσι!

Γνώριζα οτι από τα δυο τους χρόνια, τα παιδάκια, αγοράκια ή κοριτσάκια, εξελίσσουν συμπεριφορές, που έως τότε δεν είχαν ξαναπαρουσιάσει. Λογικό. Παύουν να ειναι μωράκια και γίνονται πλέον νήπια. Α! Δηλαδη, που σημαίνει ότι μια φτωχή πλην τίμια μανα, σαν κι εμενα, παιρνει θαρρος και νομιζει οτι πλεον θα συνεννοείται καπως καλυτερα απο ο,τι παλαιοτερα.

Χα! Γελασμένη και εγω και ολες οι υπολοιπες φτωχες πλην τιμιες μαμαδες με παιδια σε αυτη την ηλικια!

Τον τελευταιο καιρό, ο μικρός μου Παύλος αποφάσισε να αλλαξει καπως την …ιεροτελεστια του βραδυνού του υπνου. Δηλαδή, μέχρι πρότινος, αφου κάναμε το μπανάκι του, για να χαλαρώσει, κατευθυνόμασταν αγκαλιά στο δωμάτιό του, πίναμε το γαλα μας, καναμε την προσευχούλα μας, αντε να χρειαζόταν και κανενα νανουρισματακι στα χερια και τελος! Γεια σας! Καληνυχτα! Ο ελευθερος χρονος της μαμας μόλις αρχιζε!
Τωρα, όμως? Τι αλλαξε? Τι μεσολαβησε? Τι κακο εχω κανει? Τι αμαρτιες πληρωνω?

Χθες το βραδυ, μαλιστα, το δραμα εφτασε στην κορύφωσή του. Ναι, ναι, ακριβως, στο αρχαιο δραμα αναφερομαι, που φτανεις στην κορυφωση και μετα στην καθαρση! Σ'αυτο! Φτασαμε στην κορυφωση, η υπομονή μου ειχε παντελώς εξαντληθει και η καθαρση ερχόταν ολοταχως! Ενιωθα οτι, επειτα απο καποια ωρα, θα ανοιξει η πορτα του δωματιου του και ο μπαμπας του θα αντικρύσει το πτωμα μου και πανω μου όρθιο τον μικρό Παυλο, με το υφος: "Κατεκτησα την Καρχηδονα! Αυτην (σ.σ. τη μανα μου) την ξεκανα, ποιος εχει σειρα;".

Αληθεια, σας λεω. Γυρω στις 21.15 ηταν ετοιμος να πιει το γαλατακι του. Μάταια, όμως. Ηθελε αλλο χρωμα καπακι της θηλής, ηθελε για την ακριβεια "κάτανο", που σημαινει μαλλον "κιτρινο", αλλά ισως και "κοκκινο". Και εγω, η πονηρή,(η εξυπνη ντε!) μανα, επειδη το εχει ξαναζητησει, ειχα ανεβασει στο χωλ και τα δυο χρωματα, ωστε να μην ξανακατεβαινω στην κουζινα και με το που μου ζητουσε "αλλο", τσουπ! θα το αλλαζα κα θα το επινε. Χα! Γελασμενη. Ξανα. Αλλαξα αλλα τρια χρωματα. Μου εκανε τη χαρη να αρχισει να πίνει το γαλα του, μετα και το μπλε καπακι. Νομιζα, όμως, οτι θα επινε. Σταματησε στη δευτερη γουλια: " Ταίει!" (δλδ"καιει").

Αντιλαμβανεστε, βεβαια, οτι μονο απο το βαλε-βγαλε τα καπακια, οχι μονο δεν εκαιγε το γαλα, αλλά επαιζε να ειχε δροσισει και λιγο παραπανω… "Μαμα, οχι γαλα", απεφανθη. "Νώε", που σημαινει να διαβασουμε το αγαπημενο του παραμυθι της κιβωτου του Νωε, (στην οποια κιβωτο ηθελα τοσο απεγνωσμενα να κλεισω μια κουκετα, διπλα στο ζευγος των καγκουρω, στις κατσικες, εστω στις τιγρεις και να εξαφανιστω απο το δωματιο του Παύλου…).

Αρχιζω να διαβαζω με ηρεμη, ηπια, παραμυθενια φωνη το παραμυθι, αλλά πριν καν φθασω στη μεση, πριν καν απο τον κατακλυσμο, που εστειλε ο Θεούλης, εστειλε σε μενα ακομα μια εκπληξη: ο Παυλος σηκωθηκε απο τη θεση του, κατευθυνθηκε προς τη βιβλιοθηκη του με τα δεκαδες παραμυθια και καρφωσε το βλεμμα του στο πιο ψηλό ραφι, που εχουμε τοποθετησει τα παραμυθια, που αφορουν τον Αη-Βασιλη, Χριστουγεννιατικα διηγήματα και ενα μουσικο βιβλιο με τα πεντε πιο tradiotional χριστουγεννιατικα τραγουδια. " Μαμα, αυτο!", εγνεψε.

Αφου για καποια ωρα, προσπαθησα να τον πεισω οτι αυτα θα τα ξανατραγουδησουμε του χρονου, ειδα οτι εχανα ακομα μια μαχη και το κατεβασα το μουσικο βιβλιο. Επειτα απο λιγα λεπτα, ο Παυλος πιέζε το κουμπι για τα ¨Τριγωνα-Καλαντα" κ εγω καλουμην να το τραγουδαω και να δειχνω με το χερι μου τους στιχους, που ηταν γραμμενη στις σελιδες! Πριν προλαβει να τελειωσει αυτ, πατουσε την "Αγια Νυχτα". Εκοβα, λοιπον, ι εγ αποτομα τα Τριγωνα Καλαντα και ξεκινουσα με λεπτη χαμηλη φωνη την Αγια Νυχτα.

Στη μεση της Αγιας Νυχτας, (καπου στο Αγιο Ξημερωμα πρεπει να ηταν… -κανω και χιουμορ), πατησε αποτομα τον μικρο τυμπανιστη - Ρα.πα.πα.παμ! Εγω εκει, ακολουθουσα πιστα τις νοτες, τραγουδουσα γλυκα και εδειχνα και τους στιχους. Το επομενο λεπτο καταλαβα, όμως, οτι το διχρονο παιδι μου, απλως, με δουλευει… Θελει να σπασει πλακα με τη μανα του… Κάνει αστεια, βρε παιδι μου: Αρχισε να πατα τα κουμπακια για τα τραγούδια συγχρονως, επαιζει δηλαδη ο DJ μιξη στα κομματια και εγω σαν αλλη εγγαστριμυθη επρεπε να να τα φερω εις περας μελωδικα!

Τι ρωτατε? Αν μετα μου εφερε και ενα ταψι και με εβαλε μεσα να χορεψω? Dancing with mum, αρκει να κοιμηθει!!