Αχ, αυτός ο Θέμης...
Γράφει ο Πανος Λάκατζης - δημοσιογράφος
Ο Θέμης θέλει (δεν θέλει) να γίνει φίλος της κόρης μου , η οποία είναι έξι χρονών και την λένε Μελισσάνη! Ως εδώ καλά! (λέμε τώρα)...
Ο Θέμης, λοιπόν, κατά καιρούς μας απασχολεί... πιο πολύ εμένα παρά την κόρη μου είναι η αλήθεια....
Μια φορά, μάλιστα, που είχα πάει να την πάρω από το νηπιαγωγείο, έπιασε το αυτί μου ένα πιτσιρίκι με ίσιο καστανό μαλλί να την ρωτάει χαμηλόφωνα :
«Μελισσάνη, πότε θα έρθω σπίτι σου;»
Στην αρχή νόμιζα ότι δεν άκουσα καλά... αλλά όταν ήρθε και τη ρώτησα ποιο ήταν το παιδάκι, μου είπε με αφοπλιστική απάθεια : «Ο Θέμης, με ρώτησε πότε θα έρθει σπίτι μας να παίξουμε»
Ποιο σπίτι; ποιος Θέμης; Πώς είπατε ; Ορίστε...;
Να τα μας....
Χθες, λοιπόν, την ώρα του γυρισμού από το νηπιαγωγείο, η κουβέντα μας ήρθε πάλι στον Θέμη... Καλύτερα, όμως, να σας παραθέσω απ' ευθείας τον διάλογο :
«Μπαμπά, ξέρεις τι μου είπε ο Θέμης σήμερα;»
"Τι αγάπη μου;"
«Μου είπε, αν αύριο δεν καθήσεις δίπλα μου, Μελισσάνη, εμείς οι δύο τελειώσαμε»
Δαγκώθηκα να μη λυθώ στα γέλια!
«Και εσύ τι του είπες, αγάπη μου;»
«Του είπα εντάξει αλλά ότι την επόμενη μέρα θα κάτσω με τις φίλες μου. Μπαμπά, δεν θα τον χάσω κι αυτόν, όπως έχασα τον Κωνσταντίνο και τον Νίκο»
«.!!!!!!!!!..»
Έμεινα άφωνος και γύρισα την κουβέντα στην Χάνα Μοντάνα....
Τελικά μήπως παίζω στα Μυστικά της Εδέμ και δεν το ξέρω?