Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος!

Mαμά σε… ευτυχία
η Μαρία Ελευθερίου (καθηγήτρια, Φυσικός)

Λίγες μέρες πριν γεννήσω σκεφτόμουν ότι τώρα φτάσαμε στο πιο δύσκολο σημείο, τον τοκετό. Και φυσικά αυτό που με απασχολούσε πιο πολύ ήταν να πάνε όλα καλά και να γεννήσω ένα υγιές παιδί.

Και όμως... Αποδείχτηκε ότι αυτό που θα με απασχολούσε αυτή τη φορά ήταν παντελώς διαφορετικό πράγμα... Αν και ο τοκετός ήταν πιο δύσκολος από τον πρώτο (ενώ όλοι λέγανε το αντίθετο), τεχνητές ωδίνες και ώρες χωρίς επισκληρίδιο για να κατέβει το παιδί πιο γρήγορα, αγωνία για να μην καταφύγουμε σε
καισαρική κτλ το πιο δύσκολο ήταν όταν είδα τον πρώτο μου γιο 22 μηνών παλικάρι!

Μου τον έφερε ο άντρας μου στο μαιευτήριο την επόμενη μέρα για να με δει και να τον δω. Στο σπίτι όταν του είπαν πάμε να δούμε τη μαμά αυτός ήταν όλο ενθουσιασμό! Μαμά μαμά!!

Με το που με βλέπει στην είσοδο του μαιευτηρίου...μεταβολή και δρόμο...Ούτε στα μάτια δεν με κοιτούσε, λες και έβλεπε τον ίδιο τον διάβολο..γρήγορο τρέξιμο.. Μούτρα και αντίδραση. Δημητράκη μου η μαμά είμαι..τίποτα αυτός.

Ξέρω ότι σε όποιον το διαβάζει τώρα αυτό φαντάζει παντελώς χαζό, αλλά σε μια μάνα που μόλις έχει γεννήσει δεν είναι και το καλύτερο της. Την επόμενη μέρα ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα, ήρθε κοντά μου και δεν έφυγε ωσάν τον Κεντέρη. Μέχρι χεράκι μου έδωσε να πάμε μέσα. Μέχρις εδώ όμως και για σήμερα. Περάσαν οι 4 μέρες παραμονής μου στο μαιευτήριο και γύρισα σπίτι.

Ο Μίμης (έτσι λέει τον εαυτό του ο Δημητράκης) ήρθε και αγκάλιασε τη μανούλα και όλα τα προηγούμενα φύγανε ανεπιστρεπτί. Αμ δε... Η ώρα του θηλασμού είναι επεισοδιακή. Έρχεται και θέλει να θηλάσει και αυτός, μας χτυπάει και τα θέλει όλα δικά του. Ευτυχώς οι μέρες περνάνε και ο Μίμης ηρέμησε και μαζί του και εμείς. Το μωρό μεγαλώνει και ομορφαίνει και τα δυο αδερφάκια αρχίζουν να καταλαβαίνουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου.

Είναι δύσκολες οι μέρες στο σπίτι γιατί δεν προλαβαίνω να ικανοποιήσω και τους δυο ταυτόχρονα, όμως κοιτάζοντας τους δίπλα-δίπλα όταν τους έχω, καταλαβαίνω το
μεγαλείο της φύσης, της γέννησης και της ύπαρξης, τη χαρά να έχεις παιδάκια, και αυτοί με τη σειρά τους, όταν μεγαλώσουν, τη χαρά να έχουν ο ένας τον άλλον.