Δεν είναι πια ταμπού, αλλά αντιμετωπίσιμο γεγονός

Παλιότερα οι τροφικές αλλεργίες ήταν ταμπού… Οι γονείς ενός παιδιού που εμφάνιζε μία αλλεργία ουσιαστικά απέκρυβαν το πρόβλημα και φυσικά δεν υπήρχαν και οι τρόποι για να αντιμετωπιστεί ένα παιδί αλλεργικό σε κάποιο τρόφιμο.

Σύμφωνα με τον Δρ Κρις Βάις, Αντιπροέδρου του Οργανισμού υπεράσπισης για τις τροφικές αλλεργίες «δέκα χρόνια πριν δεν ήξεραν πώς να χρησιμοποιήσουν την επινεφρίνη.

Τα αλλεργικά παιδιά βασικά προσπαθούσαν να ξεχάσουν το πρόβλημά τους. Οι αλλεργίες τους τα έκαναν ξεχωριστά, και γινόντουσαν αιτία για να τα κοροϊδέψουν, επομένως ούτε αυτά ούτε οι γονείς τους μιλούσαν για το πρόβλημα».

Στη σύγχρονη εποχή αυτή η αντιμετώπιση έχει αλλάξει, μια και η ιατρική φροντίδα έχει διαφοροποιηθεί σχετικά με τα άτομα που πάσχουν από αλλεργίες.
Υπάρχει μέριμνα, ενημέρωση και φυσική επαρκή φαρμακευτική αγωγή.

Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά με διατροφικές αλλεργίες δεν αισθάνονται σε καμία περίπτωση, υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού άγχος, ούτε νιώθουν κατώτερα των μη αλλεργικών συνομήλικών τους.

Σε γενικές γραμμές υπάρχει μια αποδοχή του θέματος, και η τροφική αλλεργία αντιμετωπίζεται από το κοινωνικό σύνολο ως μία χρόνια ασθένεια, όπως και είναι.