Τα μωρά πονάνε ακόμα και μέσα στην κοιλιά της μαμάς τους
Τα μωρά αρχίζουν να αναγνωρίζουν το αίσθημα του πόνου, πριν ακόμα γεννηθούν! Μαθαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στον πόνο και την αφή, ήδη από την 35η εβδομάδα της κύησης, σύμφωνα με ανακάλυψη ερευνητών.
Οι επιστήμονες μέτρησαν τα εγκεφαλικά κύματα 25 μωρών, που γεννήθηκαν φυσιολογικά και 21 πρόωρων βρεφών, προσπαθώντας να βρουν τυχόν διαφορές της δραστηριότητάς τους. Δεδομένου ότι, οι ηλεκτροεγκεφαλογραφικές καταγραφές έγιναν σε βρέφη, τα δείγματα αίματος που χρειάστηκε να ληφθούν, πάρθηκαν από τις πτέρνες των παιδιών, μια διαδικασία ρουτίνας, που όμως σε κανονικές συνθήκες, αν και λίγο, πονάει.
Τα πρόωρα μωρά, όταν γινόταν η λήψη του αίματος, παρουσίαζαν γενικές «εκρήξεις» της ηλεκτρικής εγκεφαλικής δραστηριότητας, ενώ μετά την 35η-37η εβδομάδα, η ανταπόκριση αυτή άλλαζε, παρουσιάζοντας τοπική δραστηριότητα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Η παραπάνω διαπίστωση, οδήγησε τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι, σε αυτή την ηλικία, δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στη διέγερση του πόνου ως μια ξεχωριστή από την αφή εμπειρία.
Σύμφωνα με τον Δρ Lorenzo Fabrizi, από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, ο οποίος και ηγήθηκε της έρευνας, ο εγκέφαλος σε πολύ νεαρή ηλικία –πριν από την 35η με 37η εβδομάδα δηλαδή, μπορεί να αντιλαμβάνεται κάποιου είδους ερέθισμα, αλλά δεν μπορεί να ξεχωρίσει ακριβώς τι είναι αυτό. Κατόπιν και με σταδιακά βήματα, ο εγκέφαλος αρχίζει να επεξεργάζεται το ερέθισμα και το κατατάσσει ανάλογα, σε αφή ή πόνο.
Η έρευνα αποδεικνύει ότι οι σημαντικότερες νευρικές συνδέσεις του εγκεφάλου, σχηματίζονται την περίοδο ακριβώς πριν από τη γέννηση και ότι τα πρόωρα μωρά συχνά εμφανίζουν μεγαλώνοντας είτε περισσότερη, είτε λιγότερη ευαισθησία στον πόνο από το κανονικό.
Οι επιστήμονες μέτρησαν τα εγκεφαλικά κύματα 25 μωρών, που γεννήθηκαν φυσιολογικά και 21 πρόωρων βρεφών, προσπαθώντας να βρουν τυχόν διαφορές της δραστηριότητάς τους. Δεδομένου ότι, οι ηλεκτροεγκεφαλογραφικές καταγραφές έγιναν σε βρέφη, τα δείγματα αίματος που χρειάστηκε να ληφθούν, πάρθηκαν από τις πτέρνες των παιδιών, μια διαδικασία ρουτίνας, που όμως σε κανονικές συνθήκες, αν και λίγο, πονάει.
Τα πρόωρα μωρά, όταν γινόταν η λήψη του αίματος, παρουσίαζαν γενικές «εκρήξεις» της ηλεκτρικής εγκεφαλικής δραστηριότητας, ενώ μετά την 35η-37η εβδομάδα, η ανταπόκριση αυτή άλλαζε, παρουσιάζοντας τοπική δραστηριότητα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Η παραπάνω διαπίστωση, οδήγησε τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι, σε αυτή την ηλικία, δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στη διέγερση του πόνου ως μια ξεχωριστή από την αφή εμπειρία.
Σύμφωνα με τον Δρ Lorenzo Fabrizi, από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, ο οποίος και ηγήθηκε της έρευνας, ο εγκέφαλος σε πολύ νεαρή ηλικία –πριν από την 35η με 37η εβδομάδα δηλαδή, μπορεί να αντιλαμβάνεται κάποιου είδους ερέθισμα, αλλά δεν μπορεί να ξεχωρίσει ακριβώς τι είναι αυτό. Κατόπιν και με σταδιακά βήματα, ο εγκέφαλος αρχίζει να επεξεργάζεται το ερέθισμα και το κατατάσσει ανάλογα, σε αφή ή πόνο.
Η έρευνα αποδεικνύει ότι οι σημαντικότερες νευρικές συνδέσεις του εγκεφάλου, σχηματίζονται την περίοδο ακριβώς πριν από τη γέννηση και ότι τα πρόωρα μωρά συχνά εμφανίζουν μεγαλώνοντας είτε περισσότερη, είτε λιγότερη ευαισθησία στον πόνο από το κανονικό.