Μην απορρίπτετε τις παιδικές ταινίες "πριγκιπικού" περιεχομένου

Μπορεί άραγε ένα κλασικό κοριτσίστικο παιδικό να διδάξει κάτι ένα μικρό κοριτσάκι; Αυτή η κουλτούρα της… πριγκίπισσας καταφέρνει να παρουσιάσει κάτι σημαντικό σε ένα παιδάκι ή απλά του ικανοποιεί μόνο την αισθητική του με τα πολλά χρώματα και τις ωραίες μουσικές;

Η όμορφη πριγκίπισσα, με το αψεγάδιαστο σώμα, τα τέλεια μαλλιά, τα όμορφα φορέματα και τους τέλειους τρόπους μπορεί να αποτελέσει για τα κορίτσια ένα σωστό πρότυπο για την εφηβική, αλλά και για την ενήλικη ζωή τους;

Κι όμως μπορεί! Όσο καχύποπτη και να είστε για τα «πριγκιπικού χαρακτήρα» παιδικά, όπως παραδείγματος χάρη τα άπαντα της φημισμένης κι αγέραστης Barbie, πρέπει να παραδεχθείτε ότι την πρώτη φορά που καταδεχτήκατε να δείτε, έστω κι ένα απόσπασμα, μαζί με την μικρή σας κόρη, διαπιστώσατε ότι ακόμα και ο ρόλος μιας… ωραίας κοπέλας έχει πια αλλάξει!

Πλέον η πρωταγωνίστρια, μπορεί να είναι αναγκαστικά ωραία, αλλά δεν είναι αναγκαστικά γαλαζοαίματη, πλούσια ή ευγενής! Ούτε καν ασχολείται με καθαρά γυναικείες δουλειές.

Από βασιλοπούλα, έγινε χωριατοπούλα! Από κορίτσι, που μεγάλωσε για να κάνει δουλειές του σπιτιού, αποφάσισε να γίνει σωματοφύλακας! Από νεράιδα, αποφάσισε να χάσει όλες τις δυνάμεις της, για να σώσει τη φίλη της. Από κόρη βιομηχάνου, έγινε ακτιβίστρια για την προστασία του περιβάλλοντος! 

Τα κοριτσίστικα παιδικά εκσυγχρονίστηκαν και προσπάθησαν να συμβαδίσουν με την εξέλιξη της εποχής. Έδωσαν στις όμορφες και ντελικάτες πρωταγωνίστριες σπαθιά, τους έβγαλαν τα αψεγάδιαστα ρούχα, τους έδωσαν προνόμια αντρικά και το σπουδαιότερο τις έφεραν πιο κοντά στις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής!

Τα «πριγκιπικού τύπου» παιδικά δεν είναι κενά περιεχομένου, λοιπόν! Μέσα από όλη αυτή τη φανταχτερή ζωή που προβάλλουν, καταφέρνουν να περάσουν στα μικρά κοριτσάκια τα πρότυπα της φιλίας, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της ευγενούς άμιλλας, της συναδελφικότητας, με μία λέξη: της ανθρωπιάς.

Σίγουρα εξακολουθούν να είναι «ρατσιστικά» ως προς την τέλεια εμφάνιση των πρωταγωνιστριών τους, όμως οφείλουμε να τους δώσουμε άφεση αμαρτιών, και όσες από εμάς τα σνομπάρουμε, να αντιμετωπίσουμε το θέμα λίγο πιο χαλαρά.

Εξάλλου, παιδιά μεγαλώνουμε!


Χριστίνα Αμερικάνου
christina.amerikanou@mother.gr