Δεν αφήνουμε ποτέ το νήπιό μας στο δρόμο χωρίς επιτήρηση

Πολλά είναι τα παιδάκια που γύρω στην ηλικία των 5 ετών, ζητούν επιτακτικά από τους γονείς τους να μη τους κρατάνε ούτε το χέρι, όταν βρίσκονται μαζί τους στο δρόμο.

«Μόνος μου, μπορώ!» λέει και μας κάνει να αναρωτιόμαστε, αν τελικά είναι ικανό να αντιληφθεί το κίνδυνο που διατρέχει, να παραμείνει κοντά μας και να μη τρέξει στο δρόμο.

Μην παρασύρεστε! Το μικρό σας δεν είναι ακόμα τόσο ώριμο, για να καταφέρει να συνειδητοποιήσει τι μπορεί να συμβεί στο δρόμο.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τις στατιστικές, τα τροχαία ατυχήματα με θύματα πεζά παιδιά είναι περισσότερα στη σχολική ηλικία, παρά στην προσχολική, οπότε και οι γονείς προσέχουν περισσότερο.

Το παιδί ως πεζός μειονεκτεί σημαντικά σε σχέση με τους ενήλικους εξαιτίας φυσικών αδυναμιών, γι' αυτό χρειάζεται εκπαίδευση και επιτήρηση. Το παράδειγμα των ενηλίκων είναι το καλύτερο εκπαιδευτικό εργαλείο. Καλό είναι να διδάσκονται τα παιδιά από πολύ μικρά τους κανόνες κυκλοφοριακής αγωγής και να μάθουν σιγά σιγά να αναγνωρίζουν τα σήματα της Τροχαίας.

Κρατάμε, λοιπόν, πάντα το χέρι των παιδιών, που συνοδεύουμε, και περπατάμε σωστά, πάντα στο πεζοδρόμιο, σεβόμενοι όλους τους κανόνες. Επιπλέον, ποτέ δεν ξεχνάμε ότι τα παιδιά δεν τα έχουμε από την έξω πλευρά του δρόμου.

Σύμφωνα λοιπόν με τις επίσημες οδηγίες, παιδιά μικρότερα των 8 ετών δεν πρέπει να κυκλοφορούν μόνα τους, ενώ παιδιά μεγαλύτερα των 9 ετών, επειτα από καλή εκπαίδευση, μπορούν να κυκλοφορούν μόνα τους ή και να διασχίζουν γνωστούς και όχι πολυσύχναστους δρόμους.

Τα παιδιά άνω των 12 χρονών διαθέτουν πλέον τις δυνατότητες να συμπεριφέρονται στους δρόμους σωστά, όπως και οι ενήλικοι.