Κάντε τα παιδιά σας να γελάνε!
Είστε από τους γονείς, που αστειεύεστε συνέχεια με τα παιδιά σας και τους κάνετε διάφορους μιμητισμούς, για να τα κάνετε να γελάσουν;
Μία πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει ότι το να αστειευόμαστε και να παίζουμε ρόλους με τα παιδιά μας, τα βοηθά να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες, που θα συντελέσουν στην κοινωνικοποίησή τους και στη μετέπειτα ζωή τους.
Η έρευνα εκπονήθηκε από το Βρετανικό Οικονομικό και Κοινωνιολογικό Συμβούλιο και, σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, τα παιδιά που είναι μεγαλύτερα των 14 μηνών διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ αστείου και μιμητισμού.
.
«Μπορεί και τα δύο να συμπεριλαμβάνουν το να πεις ή να κάνεις εσκεμμένα το λάθος, αλλά στο αστείο το λάθος γίνεται για χάρη του αστείου, ενώ στην υποκριτική φαντάζεσαι ότι το λάθος είναι το… σωστό! Για παράδειγμα, οι γονείς θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ένα σφουγγάρι σαν πάπια, ενώ προσποιούνται, αλλά να χρησιμοποιήσουν μια γάτα σαν πάπια, όταν αστειεύονται», αυτή ήταν η εξήγηση, που έδωσε επίσημα στη δημοσιότητα η ερευνήτρια Δρ Ελενα Χόικα.
Η έρευνα απέδειξε ότι οι γονείς στηρίζονται σε διαφορετικά στυλ γλώσσας, ως προς τον ήχο και την προφορά, για να βοηθήσουν τα μικρά τους να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ αστείου και μιμητισμού.
Όταν μιμούνται, μπορεί να μιλούν σιγά και δυνατά, ενώ επαναλαμβάνουν κινήσεις, αλλά, όταν λένε ένα αστείο, υψώνουν τον τόνο της φωνής τους και εκφράζονται περισσότερο λεκτικά.
«Γνωρίζοντας το πώς να αστειευόμαστε, μας βοηθά να κάνουμε φίλους, να αντιμετωπίζουμε το στρες, να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να μαθαίνουμε να δρούμε εκτός συγκεκριμένου πλαισίου, αρα γίνεται αντιληπτό το πόσο αυτο βοηθά και τα παιδιά μας. Ο μιμητισμός επίσης τα κάνει να μαθαίνουν να επικοινωνούν καλύτερα με τους άλλους, να είναι εφευρετικά και να επιλύουν μόνα τους κάποια από τα προβλήματά τους», δήλωσε η κα Χόικα για τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας.
Μία πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει ότι το να αστειευόμαστε και να παίζουμε ρόλους με τα παιδιά μας, τα βοηθά να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες, που θα συντελέσουν στην κοινωνικοποίησή τους και στη μετέπειτα ζωή τους.
Η έρευνα εκπονήθηκε από το Βρετανικό Οικονομικό και Κοινωνιολογικό Συμβούλιο και, σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, τα παιδιά που είναι μεγαλύτερα των 14 μηνών διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ αστείου και μιμητισμού.
.
«Μπορεί και τα δύο να συμπεριλαμβάνουν το να πεις ή να κάνεις εσκεμμένα το λάθος, αλλά στο αστείο το λάθος γίνεται για χάρη του αστείου, ενώ στην υποκριτική φαντάζεσαι ότι το λάθος είναι το… σωστό! Για παράδειγμα, οι γονείς θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ένα σφουγγάρι σαν πάπια, ενώ προσποιούνται, αλλά να χρησιμοποιήσουν μια γάτα σαν πάπια, όταν αστειεύονται», αυτή ήταν η εξήγηση, που έδωσε επίσημα στη δημοσιότητα η ερευνήτρια Δρ Ελενα Χόικα.
Η έρευνα απέδειξε ότι οι γονείς στηρίζονται σε διαφορετικά στυλ γλώσσας, ως προς τον ήχο και την προφορά, για να βοηθήσουν τα μικρά τους να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ αστείου και μιμητισμού.
Όταν μιμούνται, μπορεί να μιλούν σιγά και δυνατά, ενώ επαναλαμβάνουν κινήσεις, αλλά, όταν λένε ένα αστείο, υψώνουν τον τόνο της φωνής τους και εκφράζονται περισσότερο λεκτικά.
«Γνωρίζοντας το πώς να αστειευόμαστε, μας βοηθά να κάνουμε φίλους, να αντιμετωπίζουμε το στρες, να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να μαθαίνουμε να δρούμε εκτός συγκεκριμένου πλαισίου, αρα γίνεται αντιληπτό το πόσο αυτο βοηθά και τα παιδιά μας. Ο μιμητισμός επίσης τα κάνει να μαθαίνουν να επικοινωνούν καλύτερα με τους άλλους, να είναι εφευρετικά και να επιλύουν μόνα τους κάποια από τα προβλήματά τους», δήλωσε η κα Χόικα για τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας.