Το παιδί μου δαγκώνει και χτυπάει!

Πολλά νήπια, επειδή είναι αδύναμα να εκφραστούν, καταφεύγουν σε βίαιους τρόπους (δαγκώνουν ή χτυπάνε τα συνομηλικά τους) όταν θέλουν να δείξουν την αντίθεσή τους για κάτι.

Ωστόσο, ακόμα και στην ηλικία των 4 και των 5 που η ικανότητα της έκφρασης είναι ικανοποιητική, μερικά παιδιά συνεχίζουν να «εκφράζονται» με τέτοιους τρόπους.

Κι επειδή καταλαβαίνουν ότι με την επιθετική συμπερίφορά τους μπορούν να γίνουν το κέντρο της προσοχής, τελικά δεν σταματούν αυτή την πραγματικά ενοχλητική τακτική.

Εσείς από την πλευρά σας, πρέπει να έχετε υπομονή και συνεχώς να τους τονίζετε το πόσο άσχημο είναι αυτό που κάνουν και πόσο πληγώνουν τους άλλους με αυτή την κακή συμπεριφορά τους.

Το ύφος σας πρέπει να είναι αυστηρό, αλλά όχι να ξεφεύγει από τα όρια, ώστε με ηρεμία και επιμονή να καταφέρετε τελικά να πείσετε το μικρό σας ότι δεν πρέπει να συμπεριφέρεται έτσι.

Δεν χρειάζεται να χτυπησετε το παιδί ή να το απειλήσετε, αλλά να συνεχίσετε να του λέτε πόσο κακή εντύπωση κάνει η συμπεριφορά του στους υπόλοιπους.

Ενας τρόπος για να το κάνετε να σκεφτεί ότι δεν έχει δίκιο, είναι να το απομακρύνετε από τη δραστηριότητα που έκανε τη στιγμή που υπέπεσε στο παράπτωμα, αφού ζητήσει συγγνώμη από αυτόν που πείραξε. 

Μην παραλείπετε να του μιλάτε γι’ αυτή του την ανάρμοστη συμπεριφορά ακομα και και όταν δεν έχει κάνει κάτι, εξηγώντας του γιατί είναι κακό αυτό που κάνει, χωρίς όμως να του ρίχνετε ευθύνες.

Παραδείγματος χάριν, πείτε του: ‘Είχες δίκιο που θύμωσες, αλλά δεν είναι σωστό να χτυπάμε κάποιον άλλο.»

Και το πιο σημαντικό: ακούστε το παιδί σας! Πάντα να έχετε χρόνο και να του δίνετε την ευκαιρία να απολογηθεί.