Οι παράλογες φοβίες, που φέρνει η εγκυμοσύνη
Όταν οι γυναίκες είμαστε έγκυες, έχουμε τις πιο περίεργες και συγχρόνως παράλογες φοβίες.
Η λογική, εξάλλου, δεν έχει πολύ μεγάλη θέση στην ψυχοσύνθεσή μας κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών και κάθε φορά, που κάτι μας μπαίνει στο μυαλό και μας τρομοκρατεί, είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγουμε απο τον φόβο του και να ηρεμήσουμε. Βέβαια, βασει λογικής, θα αντιληφθούμε από μόνες μας ότι αυτά που σκεφτόμαστε, απλώς δεν στέκουν!
«Όταν ήμουν έγκυος φοβόμουν ότι ο αφαλός μου θα εκσφενδονιστεί από την πίεση, που ασκούσε το μωρό! Γι’ αυτό κάθε φορά που φτερνιζόμουν ή γελούσα δυνατά, πίεζα την κοιλιά μου»!
Αυτή είναι μία από τις πολλές περίεργες και συνάμα πραγματικά γελοίες φοβίες, που διαβάσαμε στον μαγικό χώρο του διαδικτύου από εγκυες γυναίκες.
Μάλιστα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όλες -ή σχεδόν όλες- επέκριναν τους ίδιους τους εαυτούς τους για τις σκέψεις τους και τις απέδιδαν στο φυσιολογικό άγχος για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης τους.
Θέλετε να διαβάσετε ακόμα μερικές παράλογες ανησυχίες;
«Πίστευα ότι οι πρωινές αδιαθεσίες, που είχα, και οι εμετοί που έκανα, εμπόδιζαν το μωρό μου να τραφεί κανονικά και επηρέαζαν την ανάπτυξή του. Το είπα στο γιατρό μου, που απλά μου γέλασε, αλλά εγώ δεν κατάφερα ποτέ να αποβάλω αυτή τη σκέψη.»
«Δεν ήθελα να κάνω σεξ με τον άντρα μου, γιατί θεωρούσα ότι το μωρό τα καταλαβαίνει όλα. Αφήστε που πίστευα ότι μπορεί να του κάνω κακό.»
«Φοβόμουν ότι θα πάω μια μέρα στην τουαλέτα και το μωρό μου θα πέσει στη λεκάνη! Γι’ αυτό πάντα είχα το νου μου, κοιτούσα μήπως δω το κεφαλάκι του…»
«Πίστευα ότι δεν θα προλάβαινα να πάω στο μαιευτήριο και θα γεννήσω μέσα στο αυτοκίνητο. Ο γιατρός μου είπε ότι από την ώρα που θα με πιάσουν οι πόνοι, έχω πολύ χρόνο να ετοιμαστώ, αλλά νόμιζα ότι μου τα λέει, απλώς για να με καθησυχάσει».
«Ήμουν σίγουρη ότι αν χτυπήσω στην κοιλιά, θα τραυματίσω το μωρό μου. Μου έλεγαν ότι αυτό είναι αδύνατον, γιατί το μωρό προστατεύεται, αλλά εγώ φοβόμουν με το παραμικρό μην χτυπήσω»
«Το μεγαλύτερό μου άγχος ήταν μη σπάσουν τα νερά σε δημόσιο χώρο και γίνω ρεζίλι. Κανείς δεν μου χε πει, ούτε είχα ρωτήσει, πόση είναι η ροή των υγρών αυτών. Πίστευα ότι θα είναι μεγάλη και εμφανής, γι’ αυτό το άγχος μου ήταν μη ρεζιλευτώ και γι’ αυτό δεν έβγαινα πολύ έξω τον τελευταίο μήνα»
Μήπως θυμάστε τις δικές σας; Αν ναι, είμαστε πάντα διαθέσιμοι για τις σκέψεις σας...
Η λογική, εξάλλου, δεν έχει πολύ μεγάλη θέση στην ψυχοσύνθεσή μας κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών και κάθε φορά, που κάτι μας μπαίνει στο μυαλό και μας τρομοκρατεί, είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγουμε απο τον φόβο του και να ηρεμήσουμε. Βέβαια, βασει λογικής, θα αντιληφθούμε από μόνες μας ότι αυτά που σκεφτόμαστε, απλώς δεν στέκουν!
«Όταν ήμουν έγκυος φοβόμουν ότι ο αφαλός μου θα εκσφενδονιστεί από την πίεση, που ασκούσε το μωρό! Γι’ αυτό κάθε φορά που φτερνιζόμουν ή γελούσα δυνατά, πίεζα την κοιλιά μου»!
Αυτή είναι μία από τις πολλές περίεργες και συνάμα πραγματικά γελοίες φοβίες, που διαβάσαμε στον μαγικό χώρο του διαδικτύου από εγκυες γυναίκες.
Μάλιστα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όλες -ή σχεδόν όλες- επέκριναν τους ίδιους τους εαυτούς τους για τις σκέψεις τους και τις απέδιδαν στο φυσιολογικό άγχος για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης τους.
Θέλετε να διαβάσετε ακόμα μερικές παράλογες ανησυχίες;
«Πίστευα ότι οι πρωινές αδιαθεσίες, που είχα, και οι εμετοί που έκανα, εμπόδιζαν το μωρό μου να τραφεί κανονικά και επηρέαζαν την ανάπτυξή του. Το είπα στο γιατρό μου, που απλά μου γέλασε, αλλά εγώ δεν κατάφερα ποτέ να αποβάλω αυτή τη σκέψη.»
«Δεν ήθελα να κάνω σεξ με τον άντρα μου, γιατί θεωρούσα ότι το μωρό τα καταλαβαίνει όλα. Αφήστε που πίστευα ότι μπορεί να του κάνω κακό.»
«Φοβόμουν ότι θα πάω μια μέρα στην τουαλέτα και το μωρό μου θα πέσει στη λεκάνη! Γι’ αυτό πάντα είχα το νου μου, κοιτούσα μήπως δω το κεφαλάκι του…»
«Πίστευα ότι δεν θα προλάβαινα να πάω στο μαιευτήριο και θα γεννήσω μέσα στο αυτοκίνητο. Ο γιατρός μου είπε ότι από την ώρα που θα με πιάσουν οι πόνοι, έχω πολύ χρόνο να ετοιμαστώ, αλλά νόμιζα ότι μου τα λέει, απλώς για να με καθησυχάσει».
«Ήμουν σίγουρη ότι αν χτυπήσω στην κοιλιά, θα τραυματίσω το μωρό μου. Μου έλεγαν ότι αυτό είναι αδύνατον, γιατί το μωρό προστατεύεται, αλλά εγώ φοβόμουν με το παραμικρό μην χτυπήσω»
«Το μεγαλύτερό μου άγχος ήταν μη σπάσουν τα νερά σε δημόσιο χώρο και γίνω ρεζίλι. Κανείς δεν μου χε πει, ούτε είχα ρωτήσει, πόση είναι η ροή των υγρών αυτών. Πίστευα ότι θα είναι μεγάλη και εμφανής, γι’ αυτό το άγχος μου ήταν μη ρεζιλευτώ και γι’ αυτό δεν έβγαινα πολύ έξω τον τελευταίο μήνα»
Μήπως θυμάστε τις δικές σας; Αν ναι, είμαστε πάντα διαθέσιμοι για τις σκέψεις σας...