Πατρότητα και ταμπού στην ελληνική κοινωνία

Αν και σήμερα όλο και περισσότεροι μπαμπάδες ξεπερνούν την προκατάληψη σχετικά με την συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των παιδιών, ένα μεγάλο ποσοστό παραμένει πιστό στις παλιές αντιλήψεις που έλεγαν πως το κύριο κομμάτι της ανατροφής πρέπει να το έχει η μητέρα, ειδικά τα πρώτα χρόνια

Αυτό είναι μια τεράστια παγίδα διότι στερεί από τον πατέρα τη μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσει βαθύτερες και ουσιαστικότερες σχέσεις με τα παιδιά του. Τα παιδιά έχουν ανάγκη σε όλη τη φάση του μεγαλώματος και τους δύο γονείς, αυτό τουλάχιστον κατάλαβα εγώ από την έως τώρα εμπειρία μου με το μεγάλωμα της κόρης μου.

Καταρχήν σαν μπαμπάς δεν θα νιώσεις ποτέ αυτή τη βαθειά σχέση που έχουν τα παιδιά με τις μαμάδες τους που τα ανατρέφουν και είναι συνεχώς κοντά τους. Θα στερήσεις και θα στερηθείς μοναδικά συναισθήματα που θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί και από τις δύο πλευρές.

Πιστεύω πως η διαδικασία της ανατροφής ενός παιδιού είναι από τα πιο δημιουργικά πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος άνθρωπος στη ζωή του. Και βλέποντας τα παιδιά σου να μεγαλώνουν νιώθεις πολύ πιο όμορφα όταν ξέρεις ό,τι έκανες ότι καλύτερο μπορούσες για αυτό.

Δεν είναι ποτέ αργά να ασχοληθείς με αυτό, είναι πολύ προτιμότερο να το κάνεις έστω και αργά παρά να το κάνεις ελάχιστα η και καθόλου. Ακόμη και τώρα που περνάμε δύσκολες στιγμές λόγω της οικονομικής κρίσης, η καλύτερη «επένδυση» είναι η ανατροφή των παιδιών μας. Αν το κάνουμε σωστά είναι σίγουρο ότι θα κάνουν πολύ λιγότερα λάθη από όσα κάναμε εμείς και θα δώσουν με τον τρόπο τους αλλά και με τα εφόδια που θα τους δώσουμε, κάτι καλύτερο και στη χώρα μας αλλά και στον κόσμο γενικότερα.

Νομίζω πως πρέπει να απαλλαγείτε από στερεότυπα που καθιέρωσαν άνθρωποι που δεν έχουν βιώσει ποτέ αυτά τα συναισθήματα, που γεννιούνται κατά τη διάρκεια της ανατροφής  και να βουτήξτε σε αυτή την τόσο όμορφη διαδικασία. Θα προσφέρει σε όλη την οικογένεια τεράστια οφέλη αλλά θα δώσει και στον πατέρα μοναδικές και αξέχαστες εμπειρίες.

Τα παιδιά παρατηρούν και καταλαβαίνουν τα πάντα, αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάτε ποτέ, ό,τι και αν συμβαίνει, ό,τι και αν σας απασχολεί. Κανείς δεν είπε ποτέ πως είναι μια εύκολη διαδικασία. Είναι όμως προορισμός μας να δώσουμε πίσω με όσο καλύτερο τρόπο μπορούμε αυτό το δώρο που δόθηκε και σε εμάς από τους γονείς μας. Ακόμη και αν δεν βιώσατε στο βαθμό που θα θέλατε όλα αυτά που σας περιγράφω στη φάση της ανατροφής από τους γονείς σας, δώστε με όλο σας το είναι, στα δικά σας παιδιά όλη την αγάπη και τον χρόνο που μπορείτε. Το να είσαι γονιός δεν είναι υποχρέωση αλλά ένα τεράστιο δώρο που σου κάνει η φύση. Ο τρόπος που θα διαχειριστείς αυτό το δώρο θα καθορίσει και την αξία του.

Περιμένω τα σχόλια σας και δίνουμε ραντεβού την άλλη εβδομάδα.