«Μάνα είναι μόνο μία!»
Σήμερα αποφάσισα να κάνω τη μαμά μου υπερήφανη για την κόρη της! Θα μιλήσω σαν και εκείνη...! Λοιπόν, τώρα καταλαβαίνω, γιατί λένε ότι «μάνα είναι μόνο μία». Γιατί όλα εκείνη τα τραβάει τελικά. Από την ημέρα της σύλληψης και… για πάντα.Όσο υποστηρικτικός, γλυκός και συγκαταβατικός και αν είναι ο μέλλων μπαμπάς, είναι βιολογικά ανέπαφος με τις… διεργασίες, που συμβαίνουν στον οργανισμό μας και κατ΄επεκταση και στη διάθεσή μας, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Οι ορμόνες κάνουν πάρτι, ο σωματότυπος, που... θυμόσουν, πάει περίπατο, το πρόσωπο επίσης, τα άκρα πρήζονται, η διάθεση αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη και έχεις φτάσει στο σημείο να προμηθεύεσαι πακέτα με αλμυρά και γλυκά μπισκότα, για να τα έχεις στο κομοδίνο σου, για μια λιγούρα - τρελή πείνα κατά τη διάρκεια της νύχτας, που δεν σε αφήνει να κλείσεις μάτι!
Και ύστερα σου λένε ότι και ο μπαμπάς περνά την εγκυμοσύνη μαζί σου. Πώς ακριβώς; Α, ναι! Πιθανόν να συμπάσχει στο φαγητό, για να μη σου τη χαλάσει, που θέλεις burger στις 3 τα ξημερώματα και αμέσως μετά μια κρέπα σοκολάτα-μπανάνα-μπισκότο, για να σου αλλάξει η γεύση.
Εντάξει, θα φάει και εκείνος, για να σου κάνει παρέα και για να μην αισθάνεσαι πολύ γουρούνα. Όχι ότι τον χαλάει, όμως.
Επίσης, αν είσαι τυχερή, θα τρέξει μαζί σου για τα μωρουδιακά, θα έχει (ελπιζω!) συγκαταβατική άποψη για την "προίκα" του μωρού και θα αναλάβει τα ψώνια του super market. Aλλά μεχρι εκεί. Τελεία.
Το "couvade syndrome", όπως λεγεται το συνδρομο, που ο συντροφος αισθάνεται παρόμοια συμπτώματα με εκείνα της επίτοκης συντρόφου του, περιορίζεται σ’αυτά. Διότι δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν μέλλοντα ή νυν μπαμπά να πάσχει από επιλόχειο κατάθλιψη ή έστω από κυκλοθυμία ή από αλτσχάιμερ λόγω εγκυμοσύνης. Τυχερούλες! Αυτά όλα είναι δικά μας προνόμια…