Όταν οι μαμάδες υπερβάλλουν...

Σε αντίθεση με τις διαπιστώσεις παλαιοτέρων μελετών, τα νεότερα δεδομένα στην επιστημονική μελέτη αναφέρουν ότι δεν υπάρχει σχέση με το πώς είναι ένα μωρό και πώς εξελίσσεται σε έφηβος ή ενήλικας.

Tα μωρά, που κάνουν περισσότερη φασαρία ή κλαίνε πιο πολύ από τα άλλα, δεν διατρέχουν κίνδυνο να αναπτύξουν οποιαδήποτε μορφή ψυχικής πάθησης αργότερα στη ζωή τους.

Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ότι οι μαμάδες, που παραπονούνται ότι τα μωρά τους είναι οξύθυμα ή γκρινιάρικα, είναι και αυτές που αργότερα στην εφηβεία των παιδιών θα υπερτονίσουν κάποιο πρόβλημά τους!

«Είναι πιο πιθανό μία μητέρα να θεωρεί ότι η συμπεριφορά του παιδιού της είναι υπερβολική, μια και αρκετές μητέρες για κάποιο απροσδιόριστο λόγο, που μάλλον έχει να κάνει με τον δικό τους χαρακτήρα, έχουν την τάση να βλέπουν προβλήματα στα παιδιά τους, χωρίς στην ουσία να υφίστανται», δήλωσε σχετικά η Δρ Ρεβέκα Χάιντ, του Παιδιατρικού Νοσκομείου του Μπρισμπέιν.

Ετσι εξηγούνται και τα αποτελέσματα παλαιότερων ερευνών, που είχαν στηριχτεί στις απαντήσεις των μαμάδων.
Οι μαμάδες των πολύ «φασαριόζικων» μωρών γίνονται σαφώς πιο αγχωτικές, θεωρώντας ότι το παιδί δεν έχει μία φυσιολογική συμπεριφορά, πράγμα για το οποίο το «κατηγορούν» και καθώς μεγαλώνει.

Η Δρ Χάιντ συμβουλεύει τις μητέρες να αναπτύσσουν μία θετική σχέση με τα μωρά τους, κρατώντας ισορροπίες στη ζωή τους, όπως το na αναζητήσουν και βοήθεια από το στενό οικογενειακό περιβάλλον, ώστε να βρουν ελεύθερο χρόνο για τις ίδιες.

Ετσι δεν θα μεγαλοποιούν τα θέματα του παιδιού και θα έχουν την υπομονή, που χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις «δύσκολων μωρών» να αντεπεξέλθουν και να βοηθήσουν και τα ίδια τα παιδιά να αναπτύξουν μία πιο φυσιολογική συμπεριφορά.