Το στρες προκαλεί νυχτερινή ενούρηση
Οταν ένα εξάχρονο ή εφτάχρονο παιδάκι συνεχίζει να «βρέχει» το κρεβάτι του τη νύχτα, είναι πιθανό πίσω από αυτή τη «συνήθεια» να κρύβεται κάποιο σημαντικό ψυχολογικό πρόβλημα του παιδιού.
Το να φωνάζουμε στο παιδί για αυτό το γεγονός είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσαμε να κάνουμε και φυσικά με αυτόν τον τρόπο δεν βοηθάμε καθόλου στο να καταφέρει να ελέγξει τη νυχτερινή ενούρηση.
Το πρόβλημα αυτό τείνει να επιδεινώνεται όταν οι γονείς αντιμετωπίζουν το παιδί με εχθρικότητα, ή επιδεικνύουν ιδιαίτερο άγχος σηκώνοντάς του μέσα στη νύχτα για να το ελέγξουν ή να του υποδείξουν να πάει στην τουαλέτα.
Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αρκετό για το παιδί να νιώσει ασφάλεια στο περιβάλλον του για να καταπολεμήσει το πρόβλημά του.
Δεν πρέπει να νιώθει παραμελημένο, ούτε να εκλαμβάνει ότι είναι δική του ευθύνη και πρέπει να τιμωρείται γι’ αυτό.
Ας έχετε όμως στο νου σας, ότι η νυχτερινή ενούρηση του παιδιού σας μπορεί τελικά να μην οφείλεται σε ψυχολογικά αίτια, μια και συμβαίνει επίσης εάν το παιδί κοιμάται πολύ βαθιά και δεν ξυπνάει ότι πρέπει να ουρήσει.
Επίσης, μπορεί να ευθύνεται και μία ορμονική ανισορροπία στο παιδί, όταν η αντι-διουρητική ορμόνη δεν παράγεται στο σώμα του παιδιού σας.
Μερικές φορές η νυχτερινή ενούρηση είναι ένα σύμπτωμα του διαβήτη στο παιδί, ενώ φαίνεται να υπάρχει και κληρονομικότητα.
Συνήθως πάντως το στρες που νιώθει ένα παιδί για οποιοδήποτε λόγο, δημιουργεί τέτοια προβλήματα.
Γι’ αυτό αν δεν υποχωρήσει, παρά τις δικές σας υποστηρικτικές προσπάθειες καλό θα ήταν να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικό.
Το να φωνάζουμε στο παιδί για αυτό το γεγονός είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσαμε να κάνουμε και φυσικά με αυτόν τον τρόπο δεν βοηθάμε καθόλου στο να καταφέρει να ελέγξει τη νυχτερινή ενούρηση.
Το πρόβλημα αυτό τείνει να επιδεινώνεται όταν οι γονείς αντιμετωπίζουν το παιδί με εχθρικότητα, ή επιδεικνύουν ιδιαίτερο άγχος σηκώνοντάς του μέσα στη νύχτα για να το ελέγξουν ή να του υποδείξουν να πάει στην τουαλέτα.
Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αρκετό για το παιδί να νιώσει ασφάλεια στο περιβάλλον του για να καταπολεμήσει το πρόβλημά του.
Δεν πρέπει να νιώθει παραμελημένο, ούτε να εκλαμβάνει ότι είναι δική του ευθύνη και πρέπει να τιμωρείται γι’ αυτό.
Ας έχετε όμως στο νου σας, ότι η νυχτερινή ενούρηση του παιδιού σας μπορεί τελικά να μην οφείλεται σε ψυχολογικά αίτια, μια και συμβαίνει επίσης εάν το παιδί κοιμάται πολύ βαθιά και δεν ξυπνάει ότι πρέπει να ουρήσει.
Επίσης, μπορεί να ευθύνεται και μία ορμονική ανισορροπία στο παιδί, όταν η αντι-διουρητική ορμόνη δεν παράγεται στο σώμα του παιδιού σας.
Μερικές φορές η νυχτερινή ενούρηση είναι ένα σύμπτωμα του διαβήτη στο παιδί, ενώ φαίνεται να υπάρχει και κληρονομικότητα.
Συνήθως πάντως το στρες που νιώθει ένα παιδί για οποιοδήποτε λόγο, δημιουργεί τέτοια προβλήματα.
Γι’ αυτό αν δεν υποχωρήσει, παρά τις δικές σας υποστηρικτικές προσπάθειες καλό θα ήταν να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικό.