Όταν το παιδί είναι ατίθασο!
Είναι αρκετά σκληρό να μαθαίνει ή να βλέπει κανείς ότι το παιδί του να είναι ο φόβος και ο τρόμος των άλλων παιδιών και φυσικά είναι πολύ σημαντικό να ληφθούν μέτρα από τους γονείς ώστε να διορθωθεί μια τέτοια κατάσταση όσο είναι νωρίς.
Όταν ένα παιδί αντιδρά με απότομο ή ανάρμοστο τρόπο, δεν σημαίνει ότι είναι και «κακό» (άσχετα εάν του το λέμε συχνά!).
Ίσως η συμπεριφορά του αυτή να απορρέει από την έλλειψη αυτοπεποίθησης που μπορεί να αισθάνεται, ίσως επειδή θέλει να τραβάει την προσοχή των άλλων (με λάθος βέβαια τρόπο) ή από στενοχώρια επειδή έχει χάσει κάποιον αγαπημένο του, π.χ. το σκυλάκι του ή τον αγαπημένο του παππού.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καλύτερη προσέγγιση δεν είναι αυτή της τιμωρίας και των έντονων αντιδράσεων από τους γονείς, αλλά η ήρεμη συζήτηση ώστε να εντοπιστεί η αιτία που προκαλεί μια τέτοια συμπεριφορά.
Άλλωστε, τις περισσότερες φορές αυτό που εγείρει τέτοιες συμπεριφορές είναι πολύ πιο απλό από όσο μπορούμε μόνοι μας να φανταστούμε και η συζήτηση με το παιδί αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για να το ανακαλύψουμε.
Όταν ένα παιδί αντιδρά με απότομο ή ανάρμοστο τρόπο, δεν σημαίνει ότι είναι και «κακό» (άσχετα εάν του το λέμε συχνά!).
Ίσως η συμπεριφορά του αυτή να απορρέει από την έλλειψη αυτοπεποίθησης που μπορεί να αισθάνεται, ίσως επειδή θέλει να τραβάει την προσοχή των άλλων (με λάθος βέβαια τρόπο) ή από στενοχώρια επειδή έχει χάσει κάποιον αγαπημένο του, π.χ. το σκυλάκι του ή τον αγαπημένο του παππού.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καλύτερη προσέγγιση δεν είναι αυτή της τιμωρίας και των έντονων αντιδράσεων από τους γονείς, αλλά η ήρεμη συζήτηση ώστε να εντοπιστεί η αιτία που προκαλεί μια τέτοια συμπεριφορά.
Άλλωστε, τις περισσότερες φορές αυτό που εγείρει τέτοιες συμπεριφορές είναι πολύ πιο απλό από όσο μπορούμε μόνοι μας να φανταστούμε και η συζήτηση με το παιδί αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για να το ανακαλύψουμε.