Κακομαθημένο δεν γεννιέται, γίνεται!
Πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί ότι το παιδί σας είναι ένα μικρό κακομαθημένο ανθρωπάκι που συνέχεια απαιτεί, δεν υπακούει στους κανόνες που του βάζετε και θέλει διαρκώς να γίνεται το δικό του; Κι όμως, κανένα παιδί δεν γεννιέται κακομαθημένο, γι’ αυτό πριν βιαστείτε να σηκώσετε τα χέρια ψηλά από απόγνωση, σκεφτείτε ποια λάθη, έστω και ασυνείδητα, έχετε κάνει εσείς στον τρόπο που του συμπεριφέρεστε.
Οι περισσότεροι γονείς, άθελα τους, κακομαθαίνουν τα παιδιά τους. Λίγο η επιθυμία να μην λείψει τίποτα στο παιδί, λίγο οι ενοχές επειδή δεν περνούν πολύ χρόνο μαζί του λόγω δουλειάς, λίγο η υπερβολική επιείκεια και η έλλειψη πειθαρχίας και το αποτέλεσμα είναι ένα μικρό εγωιστικό πλασματάκι που δεν ικανοποιείται με τίποτα, δεν υπακούει σε κανέναν και συνεχώς νευριάζει, όταν δεν καταφέρνει αυτό που θέλει.
Πριν, λοιπόν, το μικρό σας εξελιχθεί σε έναν κανονικό τύραννο, με δυσάρεστες συνέπειες τόσο για εσάς, όσο και για το ίδιο μελλοντικά, σκεφτείτε τα παρακάτω:
Οι περισσότεροι γονείς, άθελα τους, κακομαθαίνουν τα παιδιά τους. Λίγο η επιθυμία να μην λείψει τίποτα στο παιδί, λίγο οι ενοχές επειδή δεν περνούν πολύ χρόνο μαζί του λόγω δουλειάς, λίγο η υπερβολική επιείκεια και η έλλειψη πειθαρχίας και το αποτέλεσμα είναι ένα μικρό εγωιστικό πλασματάκι που δεν ικανοποιείται με τίποτα, δεν υπακούει σε κανέναν και συνεχώς νευριάζει, όταν δεν καταφέρνει αυτό που θέλει.
Πριν, λοιπόν, το μικρό σας εξελιχθεί σε έναν κανονικό τύραννο, με δυσάρεστες συνέπειες τόσο για εσάς, όσο και για το ίδιο μελλοντικά, σκεφτείτε τα παρακάτω:
- Θέστε όρια και κανόνες. Ανάλογα με την ηλικία του, πείτε του με σαφήνεια ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και ποια όχι.
- Πειθαρχείστε το. Εξηγείστε του ότι για κάθε αρνητική συμπεριφορά υπάρχουν και συνέπειες και μην διστάζετε να τις εφαρμόσετε, όταν το παιδί παραφέρεται.
- Να είστε συνεπείς στις απαγορεύσεις σας. Τα «όχι» σας πρέπει να είναι σταθερά και αδιαπραγμάτευτα, αλλιώς χάνουν τη δύναμη τους. Μην υποχωρείτε σε γκρίνιες, κλάματα ή εκρήξεις θυμού.
- Αφήστε το παιδί να κοπιάσει. Μην του προσφέρετε τα πάντα στο χέρι, αλλά αφήστε το να προσπαθήσει για κάτι που θέλει.
- Μάθετέ το να περιμένει. Διδάξτε στο παιδί σας την αξία της υπομονής και εξηγείστε του ότι δεν μπορεί να έχει πάντα αυτό που θέλει, τη στιγμή που το θέλει. Εννοείται ότι αυτό ισχύει για επιθυμίες και όχι για βασικές ανάγκες, όπως π.χ. όταν πεινάει ή κρυώνει κλπ.
- Επιβραβεύστε το με μέτρο. Ο έπαινος έχει νόημα, μόνο όταν αναφέρεται σε κάτι σημαντικό, που αξίζει να επαινεθεί. Επιβραβεύστε το παιδί όταν συμπεριφέρεται σωστά, όταν υπακούει τους κανόνες, όταν προσπαθεί.
Το παιδί σας δεν πρόκειται να αλλάξει συμπεριφορά από τη μια μέρα στην άλλη, γι’ αυτό πρέπει να δείξετε επιμονή και αποφασιστικότητα. Μη φοβάστε ότι θα γίνετε δυσάρεστοι στο παιδί ή ότι θα πάψει να σας αγαπά, αν γίνετε λίγο πιο αυστηροί. Να θυμάστε ότι, πραγματικά, είναι για το καλό του!