Μήπως ζούμε σε ένα «παιδοκεντρικό σύμπαν»;

Ίσως ο όρος «παιδοκεντρικό σύμπαν» να μην είναι και πολύ δόκιμος, όμως πώς αλλιώς μπορεί κανείς να περιγράψει τη ζωή μιας σύγχρονης οικογένειας με παιδιά; Παλαιότερα οι ισορροπίες σε μια οικογένεια ήταν πολύ διαφορετικές από ότι είναι σήμερα. Τα παιδιά αποτελούσαν ένα κομμάτι της οικογένειας, σε αντίθεση με την σύγχρονη εποχή που τα παιδιά φαίνεται να είναι το κέντρο, γύρω από το οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η οικογενειακή ζωή.

Για σκεφτείτε λίγο. Στο σπίτι όση ώρα τα παιδιά είναι ξύπνια, στην τηλεόραση παίζουν μόνο παιδικά προγράμματα και dvd. Στο αυτοκίνητο κάθε ταξίδι συνοδεύεται απαραίτητα από ένα cd με παιδικά τραγούδια. Για πολλούς γονείς, κυρίως τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού τους, έξοδος θεωρείται ο καφές στον παιδότοπο ή την παιδική χαρά. Δεν υπάρχει δωμάτιο του σπιτιού, από το σαλόνι μέχρι το μπαλκόνι, που να μην είναι γεμάτο με παιχνίδια ή άλλου είδους παιδικό εξοπλισμό. Και ας μην μιλήσουμε για τα παιδικά μενού στα εστιατόρια ή τα ειδικά παιδικά applications για τα tablets ή τα smartphones.

Μάλλον πρέπει να παραδεχτούμε ότι ζούμε σε ένα παιδοκεντρικό σύμπαν, γεγονός που δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς οφείλεται μάλλον στην επιθυμία των γονιών να κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και να τους προσφέρουν όσα περισσότερα ερεθίσματα μπορούν. Ωστόσο, δεν χρειάζονται υπερβολές και κυρίως δεν χρειάζεται να καταπιέζετε συνεχώς τον εαυτό σας δήθεν «για το καλό των παιδιών».

Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά είναι να βλέπουν τους γονείς τους ευτυχισμένους και να παίρνουν από αυτούς απλόχερα αγάπη και φροντίδα. Χρειάζονται ενθάρρυνση και σωστή καθοδήγηση για να μπορέσουν σταδιακά να ανεξαρτητοποιηθούν και να γίνουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Και κυρίως χρειάζονται να καταλάβουν ότι, όπως και οι γονείς τους έτσι και αυτά, δεν έχουν μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις!!