Ζήστε ένα αληθινό Σ/Κ

Γράφει η Εύη Φραγκάκη

Ακόμα ένα Σαββατοκύριακο είναι εδώ… Ένα Σαββατοκύριακο, που για τους περισσότερους γονείς είναι πνιγμένο από τις υποχρεώσεις του σπιτιού, το super-market, τα παιδικά πάρτι των συμμαθητών, μια βόλτα στις κούνιες, playdates και ανούσιες συζητήσεις με άλλους γονείς, που δεν έχουμε επιλέξει εμείς ως φίλους, αλλά μας τους υπέδειξαν τα μικρά μας…

Και σε λίγες ώρες φθάνει το βράδυ της Κυριακής και οι περισσότεροι, αντί να αισθάνονται ότι επαναφόρτισαν τις μπαταρίες τους, μπας και βγει η νέα εβδομάδα, νιώθουν αποκαμωμένοι, επιφανειακά χαρούμενοι, χωρίς να έχει …σκιρτήσει η καρδούλα τους από αληθινή ικανοποίηση για όσα πέρασαν, χωρίς να έχουν βγάλει από μέσα τους τα δυο αυτά 24ωρα αυτό του ΟΥΦ, που χρειάζονται, για να αισθανθούν ελεύθεροι, ήρεμοι, αυθεντικά χαμογελαστοί. Α, ναι, και, ενώ διατυμπάνιζαν ότι θέλουν χρόνο με τα παιδιά τους , να τα «ζήσουν», να χορτάσουν και εκείνα λίγο τη μαμά και τον μπαμπά, που τις καθημερινές τρέχουν και δε φτάνουν, τελικά καταλήγουν να τα τρέχουν από παιδική χαρά σε σινεμά, από παιδικό θέατρο σε παιδότοπο, μήπως και καταφέρουν να λύσουν το ενοχικό τους σύνδρομο.

Αφήστε που τις προάλλες διάβασα έρευνα, που λέει ότι τα παιδιά από τριών ετών και πάνω μπορεί να καταλάβουν την ενοχική μας συμπεριφορά και να θελήσουν να μας… στήσουν στον τοίχο, διεκδικώντας την παρουσία μας και την προσοχή μας κάθε στιγμή με την ταυτόχρονη ικανοποίηση όλων των επιθυμιών τους!

Χρειάζεται, λοιπόν, να γίνει αυτό το κλικ. Αυτό, που θα συνειδητοποιήσουμε ότι η ζωή είναι όμορφη, ακόμα και αν το εκκαθαριστικό, που έφτασε, είναι… άσχημο. Ακόμα και αν ο μισθός είναι στα Τάρταρα, ακόμα και αν δεν έχουμε …χρόνο για άλλο πόνο. Και είναι πολύτιμο να αντιληφθούμε ότι τα παιδιά μας δεν θα είναι καλά, μόνο επειδή τα τρέχουμε στην ιππασία, στο πατινάζ, στη NASA για παιδιά!

Θα είναι καλά και με πολύ λιγότερα, πολύ πιο απλά. Θέλουν να απαντάτε αυθόρμητα μαζί τους στις ερωτήσεις της Ντόρας της μικρής εξερευνήτριας, να φτιάξετε μαζί κάτι απλό για να φάτε, να λερωθείτε μαζί, ανακατεύοντας τις γλάστρες ή πλένοντας το αυτοκίνητο, να ακούσετε μαζί δυνατά τα τραγούδια που αρέσουν σε εσάς.

Τα παιδιά αποζητούν να μας βλέπουν ήρεμους και χαλαρούς. Να γελάμε, να τραγουδάμε, να θυμώνουμε, να μιλάμε. Τα παιδιά θέλουν κανονικούς ανθρώπους για γονείς, όχι ψυχαναγκαστικές προσωπικότητες, που - με το ζόρι – πρέπει να υποκρίνονται τους γλυκούληδες, αλλά κατά βάση βαριούνται αφόρητα όλο αυτό το parent thing…

Τελικά δεν απέχουμε από την ζωή, όπως θα την θέλαμε να είναι. Η ζωή είναι εδώ και το μόνο, που μας μένει να κάνουμε, είναι να αγαπήσουμε τους εαυτούς μας, για να αγαπήσουμε και τα παιδιά μας, όπως τους αξίζει. Κάθε μέρα, όχι μόνο τα ΠΣΚ…

Πηγή: antenna.gr/news/blogs