Τελικά, ωφελεί ή βλάπτει το ξύλο;
Το ερώτημα ταλανίζει τους περισσότερους γονείς σε όλο τον κόσμο: το ξύλο βγήκε απ΄ τον Παράδεισο ή μήπως όχι;
Στο φως της δημοσιότητας έρχονται συνεχώς νέες έρευνες και στατιστικές, με βασικό θέμα τους κατά πόσο ένα απλό χαστούκι ή ένα χτύπημα στον ποπό του παιδιού ωφελεί ή βλάπτει στην εξέλιξη της προσωπικότητας του.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Αυστραλό κοινωνιολόγο, κ. Μάρι Στράους, ο οποίος μελέτησε την επίδραση του ξύλου στα παιδιά επί 40 χρόνια, ένα χτύπημα με την παλάμη στα μαλακά του παιδιού, ενδέχεται να προκαλέσει κάτι πολύ περισσότερο από δάκρυα. Μπορεί να μειώσει το δείκτη νοημοσύνης του, το γνωστό IQ.
Έχοντας ως δείγμα 800 παιδιά, ηλικίας μεταξύ 2 και 4 χρόνων, μελέτησε επί τέσσερα χρόνια την επίδραση του ξύλου και συμπέρανε ότι εκείνα που έτρωγαν ξύλο είχαν IQ πέντε βαθμούς χαμηλότερο από εκείνα, που δεν υποβαλλόταν σ' αυτήν την μέθοδο επιβολής πειθαρχίας.
Σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 5 και 9 χρόνων, που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα, διαπιστώθηκε ότι το ξύλο μείωνε το IQ τους κατά 2,8 βαθμούς. Ο κ. Στράους επισημαίνει ότι το αποτέλεσμα της έρευνάς του έχει μεγάλη σημασία για τη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών όλου του κόσμου.
Αλλά και η ψυχολόγος, δρ. Τζούντιθ Κέννεντι, από το Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι ενώ ένα ελαφρό χτύπημα στα οπίσθια, αραιά και που, δεν πρόκειται να έχει τραυματική επίδραση στο παιδί, το συχνό ξύλο, σίγουρα έχει βλαβερή επίδραση, επηρεάζοντας ακόμη και τη συμπεριφορά του.
Βάσει, μάλιστα, δύο ερευνών, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Child Development», τα παιδιά που έτρωγαν ξύλο από τους γονείς τους, εμφάνιζαν προβλήματα συμπεριφοράς, επιθετικότητα, ακόμη και κατάθλιψη, σε σύγκριση με εκείνα τα παιδιά, στα οποία οι γονείς εφάρμοζαν άλλου είδους τιμωρία.
Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με έρευνα του Κολεγίου Calvin, στο Μίσιγκαν, ένα χαστούκι, για να συνετίσουν οι γονείς τα παιδιά τους, όχι μόνο δεν τα βλάπτει, αλλά τους κάνει καλό στην ενήλικη ζωή τους.
Όπως υποστηρίζει η καθηγήτρια Ψυχολογίας και υπεύθυνη της έρευνας κ. Μάρτζορι Γκουνόε, το ξύλο ως μορφή πειθαρχίας- αυστηρά μέχρι την ηλικία των 6 ετών- κάνει τα παιδιά να βλέπουν με αισιοδοξία το μέλλον, τα βοηθά να γίνουν καλύτεροι μαθητές και παράλληλα να θέλουν να προχωρήσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οι ερευνητές εξέτασαν 179 έφηβους και τους ρώτησαν εάν και πόσες φορές οι γονείς χρησιμοποίησαν το ξύλο ως «εργαλείο» πειθαρχίας. Από τις απαντήσεις, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το χαστούκι που μπορεί να έφαγαν ως παιδιά, τα βοήθησε στην εφηβική ζωή τους.
Αυτό, που, τελικά εύκολα μπορεί κανείς να συμπεράνει είναι ότι, όταν ο αυστηρός τόνος της φωνής του γονέα, μπορεί να φέρει αποτέλεσμα, τότε δεν χρειάζεται να μιλά κανείς για "ωφέλιμο" ξύλο... Τα όρια και οι κανόνες από πολύ νωρίς βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν πότε κάνουν λάθος και πότε όχι.
Στο φως της δημοσιότητας έρχονται συνεχώς νέες έρευνες και στατιστικές, με βασικό θέμα τους κατά πόσο ένα απλό χαστούκι ή ένα χτύπημα στον ποπό του παιδιού ωφελεί ή βλάπτει στην εξέλιξη της προσωπικότητας του.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Αυστραλό κοινωνιολόγο, κ. Μάρι Στράους, ο οποίος μελέτησε την επίδραση του ξύλου στα παιδιά επί 40 χρόνια, ένα χτύπημα με την παλάμη στα μαλακά του παιδιού, ενδέχεται να προκαλέσει κάτι πολύ περισσότερο από δάκρυα. Μπορεί να μειώσει το δείκτη νοημοσύνης του, το γνωστό IQ.
Έχοντας ως δείγμα 800 παιδιά, ηλικίας μεταξύ 2 και 4 χρόνων, μελέτησε επί τέσσερα χρόνια την επίδραση του ξύλου και συμπέρανε ότι εκείνα που έτρωγαν ξύλο είχαν IQ πέντε βαθμούς χαμηλότερο από εκείνα, που δεν υποβαλλόταν σ' αυτήν την μέθοδο επιβολής πειθαρχίας.
Σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 5 και 9 χρόνων, που πήραν μέρος στην ίδια έρευνα, διαπιστώθηκε ότι το ξύλο μείωνε το IQ τους κατά 2,8 βαθμούς. Ο κ. Στράους επισημαίνει ότι το αποτέλεσμα της έρευνάς του έχει μεγάλη σημασία για τη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών όλου του κόσμου.
Αλλά και η ψυχολόγος, δρ. Τζούντιθ Κέννεντι, από το Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι ενώ ένα ελαφρό χτύπημα στα οπίσθια, αραιά και που, δεν πρόκειται να έχει τραυματική επίδραση στο παιδί, το συχνό ξύλο, σίγουρα έχει βλαβερή επίδραση, επηρεάζοντας ακόμη και τη συμπεριφορά του.
Βάσει, μάλιστα, δύο ερευνών, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Child Development», τα παιδιά που έτρωγαν ξύλο από τους γονείς τους, εμφάνιζαν προβλήματα συμπεριφοράς, επιθετικότητα, ακόμη και κατάθλιψη, σε σύγκριση με εκείνα τα παιδιά, στα οποία οι γονείς εφάρμοζαν άλλου είδους τιμωρία.
Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με έρευνα του Κολεγίου Calvin, στο Μίσιγκαν, ένα χαστούκι, για να συνετίσουν οι γονείς τα παιδιά τους, όχι μόνο δεν τα βλάπτει, αλλά τους κάνει καλό στην ενήλικη ζωή τους.
Όπως υποστηρίζει η καθηγήτρια Ψυχολογίας και υπεύθυνη της έρευνας κ. Μάρτζορι Γκουνόε, το ξύλο ως μορφή πειθαρχίας- αυστηρά μέχρι την ηλικία των 6 ετών- κάνει τα παιδιά να βλέπουν με αισιοδοξία το μέλλον, τα βοηθά να γίνουν καλύτεροι μαθητές και παράλληλα να θέλουν να προχωρήσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οι ερευνητές εξέτασαν 179 έφηβους και τους ρώτησαν εάν και πόσες φορές οι γονείς χρησιμοποίησαν το ξύλο ως «εργαλείο» πειθαρχίας. Από τις απαντήσεις, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το χαστούκι που μπορεί να έφαγαν ως παιδιά, τα βοήθησε στην εφηβική ζωή τους.
Αυτό, που, τελικά εύκολα μπορεί κανείς να συμπεράνει είναι ότι, όταν ο αυστηρός τόνος της φωνής του γονέα, μπορεί να φέρει αποτέλεσμα, τότε δεν χρειάζεται να μιλά κανείς για "ωφέλιμο" ξύλο... Τα όρια και οι κανόνες από πολύ νωρίς βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν πότε κάνουν λάθος και πότε όχι.