Το έθιμο της βασιλόπιτας

Παραμονή πρωτοχρονιάς και στη χώρα μας η παράδοση απαιτεί την παρασκευή της βασιλόπιτας. Και παρόλο που υπάρχουν πολλές διαφορετικές συνταγές και τρόποι παρασκευής, το κοινό χαρακτηριστικό σε όλες τις βασιλόπιτες είναι φυσικά το φλουρί, το νόμισμα δηλαδή που όποιος το βρει στο κομμάτι του, θεωρείται ότι θα του φέρει γούρι την καινούρια χρονιά. Γνωρίζετε, όμως, πότε ξεκίνησε αυτό το έθιμο;

Οι ρίζες του εθίμου της βασιλόπιτα βρίσκονται στην Καισαρεία της Καππαδοκίας στην Μικρά Ασία, την εποχή που ήταν επίσκοπος ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έμεινε στην ιστορία για το φιλανθρωπικό του έργο και την συμπόνια και φροντίδα που έδειχνε για τους συνανθρώπους του.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή της παράδοσης, ο επίσκοπος κάποια στιγμή βρέθηκε σε δύσκολη θέση, όταν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τον θρασύ και σκληρό έπαρχο της Καππαδοκίας, ο οποίος απαίτησε από τον Μέγα Βασίλειο να του παραδώσει άμεσα όλο το χρυσάφι της πόλης, αλλιώς θα την πολιορκούσε.

Ο Μέγας Βασίλειος προσευχόταν στον Θεό όλη τη νύχτα παρακαλώντας τον να σώσει την πόλη και τους ανθρώπους. Όταν ξημέρωσε, ο έπαρχος κύκλωσε με τον στρατό του την πόλη και ζήτησε από τον επίσκοπο να ικανοποιηθεί η απαίτησή του. Όταν εκείνος του απάντησε ότι οι φτωχοί και πεινασμένοι κάτοικοι δεν είχαν τίποτα να του δώσουν, ο έπαρχος θύμωσε και τον απείλησε πως θα τον σκοτώσει.

Ακούγοντας τις απειλές οι χριστιανοί της Καισάρειας θέλησαν να βοηθήσουν τον επίσκοπο. Μάζεψε ο καθένας ό,τι χρυσαφικό είχε και τα έβαλαν όλα σε ένα σεντούκι, το οποίο παρέδωσαν στον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος με τη σειρά του το παρέδωσε στον έπαρχο. Και έγινε το θαύμα! Όταν ο έπαρχος άνοιξε το σεντούκι κι ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά, εμφανίστηκε μία λάμψη κι αμέσως μετά ένας λαμπρός καβαλάρης που όρμησε με τον στρατό του πάνω στον έπαρχο και το στρατό του και τους αφάνισε. Ο ολόλαμπρος καβαλάρης λέγεται ότι ήταν ο Άγιος Μερκούριος και οι στρατιώτες του ήταν άγγελοι.

Μετά την σωτηρία της Καισάρειας ο Μέγας Βασίλειος έπρεπε να επιστρέψει τα χρυσαφικά στους κατοίκους και μάλιστα να πάρει ο καθένας ό,τι του ανήκε, χωρίς να αδικηθεί κανείς, πράγμα  που ήταν πολύ δύσκολο. Τότε παρακάλεσε πάλι τον Θεό να τον βοηθήσει κι Εκείνος τον φώτισε και του έδωσε λύση.

Ο επίσκοπος ζήτησε να ζυμώσουν μικρά ψωμιά βάζοντας μέσα στο καθένα από αυτά λίγα χρυσαφικά. Όταν τα ψωμιά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε στους ανθρώπους της πόλης σαν ευλογία. Όλοι οι κάτοικοι αρχικά απόρησαν, στη συνέχεια όμως η απορία τους μετατράπηκε σε έκπληξη όταν, κόβοντας κάθε οικογένεια το ψωμί της, έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά. Γι' αυτό και εμείς φτιάχνουμε την βασιλόπιτα με το φλουρί, ως ανάμνηση εκείνου του γεγονότος.

Τι θα λέγατε, λοιπόν, σήμερα να βρείτε μια συνταγή βασιλόπιτας που σας αρέσει, να μπείτε με τα παιδιά σας στην κουζίνα και καθώς την ετοιμάζετε μαζί, να τους πείτε σαν παραμυθάκι την ιστορία της;

Καλή Χρονιά!