Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου;
Σχεδόν σε όλα τα σπίτια αύριο, το μεσημεριανό τραπέζι θα περιλαμβάνει μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Aπό πού προέρχεται, όμως, αυτό το έθιμο που τόσα χρόνια περνά από γενιά σε γενιά;
Όπως γνωρίζουμε, από την Καθαρά Δευτέρα έχει ξεκινήσει μια μακρά περίοδος νηστείας που διαρκεί μέχρι το Πάσχα, η Μεγάλη Σαρακοστή. Κατά την διάρκεια αυτής της νηστείας όσοι νηστεύουν δεν επιτρέπεται να καταναλώνουν ψάρι παρά μονάχα δύο ημέρες, την 25η Μαρτίου, όταν δηλαδή γιορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και την Κυριακή των Βαΐων.
Ωστόσο τα παλαιότερα χρόνια, οι άνθρωποι που κατοικούσαν σε ορεινές περιοχές ή σε περιοχές που ήταν μακριά από θάλασσα, δεν είχαν τη δυνατότητα να βρουν φρέσκο ψάρι για να φάνε. Επίσης, εκείνες τις εποχές δεν υπήρχαν ψυγεία. Έτσι, λοιπόν, κατέφευγαν στη λύση του μπακαλιάρου. Ο μπακαλιάρος είναι ένα ψάρι, που μπορεί να διατηρηθεί πολύ καιρό εκτός ψυγείου, αν ακολουθηθεί η σωστή διαδικασία. Τον προμηθεύονταν, όποτε ήθελαν ή μπορούσαν, και τον πάστωναν με αλάτι, έτσι ώστε να τον διατηρήσουν μέχρι την ημέρα του Ευαγγελισμού. Συνοδευτικά τον έτρωγαν με σκορδαλιά.
Στις μέρες μας βέβαια μπορούμε να επιλέξουμε όποιο ψάρι, φρέσκο ή κατεψυγμένο, θέλουμε, ωστόσο ο τηγανητός μπακαλιάρος με σκορδαλιά έχει πλέον καθιερωθεί. Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ένα ακόμα «έθιμο» της 25ης Μαρτίου που τα παιδιά σας μάλλον θα εκτιμήσουν περισσότερο από τον μπακαλιάρο και αυτό δεν είναι άλλο από το πρώτο παγωτό της σεζόν που «παραδοσιακά» τρώνε τα πιτσιρίκια μετά την παρέλαση!
Χρόνια πολλά!
Όπως γνωρίζουμε, από την Καθαρά Δευτέρα έχει ξεκινήσει μια μακρά περίοδος νηστείας που διαρκεί μέχρι το Πάσχα, η Μεγάλη Σαρακοστή. Κατά την διάρκεια αυτής της νηστείας όσοι νηστεύουν δεν επιτρέπεται να καταναλώνουν ψάρι παρά μονάχα δύο ημέρες, την 25η Μαρτίου, όταν δηλαδή γιορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και την Κυριακή των Βαΐων.
Ωστόσο τα παλαιότερα χρόνια, οι άνθρωποι που κατοικούσαν σε ορεινές περιοχές ή σε περιοχές που ήταν μακριά από θάλασσα, δεν είχαν τη δυνατότητα να βρουν φρέσκο ψάρι για να φάνε. Επίσης, εκείνες τις εποχές δεν υπήρχαν ψυγεία. Έτσι, λοιπόν, κατέφευγαν στη λύση του μπακαλιάρου. Ο μπακαλιάρος είναι ένα ψάρι, που μπορεί να διατηρηθεί πολύ καιρό εκτός ψυγείου, αν ακολουθηθεί η σωστή διαδικασία. Τον προμηθεύονταν, όποτε ήθελαν ή μπορούσαν, και τον πάστωναν με αλάτι, έτσι ώστε να τον διατηρήσουν μέχρι την ημέρα του Ευαγγελισμού. Συνοδευτικά τον έτρωγαν με σκορδαλιά.
Στις μέρες μας βέβαια μπορούμε να επιλέξουμε όποιο ψάρι, φρέσκο ή κατεψυγμένο, θέλουμε, ωστόσο ο τηγανητός μπακαλιάρος με σκορδαλιά έχει πλέον καθιερωθεί. Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ένα ακόμα «έθιμο» της 25ης Μαρτίου που τα παιδιά σας μάλλον θα εκτιμήσουν περισσότερο από τον μπακαλιάρο και αυτό δεν είναι άλλο από το πρώτο παγωτό της σεζόν που «παραδοσιακά» τρώνε τα πιτσιρίκια μετά την παρέλαση!
Χρόνια πολλά!