Να είστε συνεπείς, όχι τιμωροί με τα παιδιά...

Η σύγχρονη παιδοψυχολογία δεν ανέχεται ούτε για αστείο τον όρο «τιμωρία» στο λεξιλόγιο των γονιών.

Οι ειδικοί προτιμούν τη «συνέπεια» τόσο γιατί είναι πιο… μαλακή ηχητικά, όσο και γιατί τελικά ο στόχος του γονιού ή του εκπαιδευτικού είναι να μάθει το παιδί ότι οι πράξεις του γυρνούν πάντα στον εαυτό του.

Παραδείγματος χαριν, όταν ένας άνθρωπος δεν τρώει, θα πεινάσει και όταν δεν πιει νερό θα διψάσει. Το αποτέλεσμα αυτών των πράξεών του, δηλαδή η πείνα και η δίψα θα τον ωθήσουν να φάει και να πιει.

Ετσι λοιπόν όταν ένα παιδί αντιληφθεί ότι αυτό που κάνει - είτε είναι καλό είτε κακό - έχει την αντίστοιχη συνέπεια στο ίδιο, τότε θα επιλέξει αν θα συνεχίζει να το πράττει. Έτσι, αυτό που προτείνεται στους γονείς είναι να παροτρύνουν τα παιδιά τους με κίνητρα για κάτι που πρέπει να διεκπεραιώσουν (το διάβασμα των μαθημάτων τους π.χ), αλλά και να επιβάλλουν συνέπειες όταν αυτά υποπίπτουν σε παραπτώματα.

Επιβραβεύεστε τα παιδιά σας προσφέροντάς τους ως δώρο για τη καλή τους συμπεριφορά αυτό που τους αρέσει περισσότερο (σινεμά, θέατρο, λούνα παρκ, παιδότοπος, παιχνίδι με φίλους στο πάρκο κλπ) και αποτρέψτε τα από τις κάθε είδους σκανταλιές, στερώντας τους την αγαπημένους ενασχόληση.

Προσοχή: σε αυτό το τελευταίο πρέπει να είστε κατηγορηματική και απόλυτη. Ποτέ δεν παίρνουμε πίσω αυτά που λέμε και δεν εκτοξεύουμε απειλές μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουμε την παροδική υπακοή των παιδιών μας.

Η συνέπεια (η τιμωρία όπως θέλετε πείτε το) πρέπει να είναι οριστική κι αμετάκλητη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, ο «διαβολάκος» σας θα καταλάβει ότι σας παίζει στα δάχτυλα και δεν πρόκειται να σας ακούσει ποτέ!