Άθλος για τη μαμά το παιδί στο super market!
Όλες οι μαμάδες, λίγο πολύ, έχουν κάνει το λάθος να πάρουν μαζί τους το καμάρι τους στο super market! Μέγα λάθος! Παιδιά και super market δεν ταιριάζουν… εκτός και αν έχει κανείς μαζί του και ειδική φρουρά!
Από τη στιγμή που ανοίγει η πόρτα του καταστήματος, τα μάτια τους γυαλίζουν. Ναι, ναι, γυαλίζουν. Βλέπουν όλα αυτά τα χρωματιστά πράγματα μέσα στο μαγαζί και τα θέλουν όλα!
Δεν περνάνε δύο λεπτά και ακούγεται το πρώτο: «Μαμάάάά; Να πάρουμε μια σοκολάτα;»! Και άντε και την παίρνεις για να μην το κακοκαρδίσεις, αλλά το κακό μόλις ξεκίνησε και μέχρι να κλείσει πίσω σας η πόρτα του καταστήματος, δεν πρόκειται να σταματήσει!
Εκτός όμως από αυτά που θέλει ένα παιδί να προσθέσει στο καρότσι της μαμάς (και να αφαιρέσει από το πορτοφόλι της!), είναι και οι ερωτήσεις που το συνοδεύουν. Ατελείωτες, παράξενες και πολλές φορές (αφού ακούνε και όλοι όσοι είναι τριγύρω) μπορούν να σε κάνουν να θες να χώσεις το κεφάλι μέσα στο ψυγείο με τα τυριά για να κρυφτείς!
Ας μη μιλήσουμε για τα σχόλια που μπορεί να κάνει ένα παιδί για τον κόσμο που βλέπει γύρω του! «Μαμά ο κύριος γιατί δεν έχει μαλλιά;» ή «Αχ, μια γιαγιάκα. Γιατί δεν έχει πάει στον καλό Θεούλη ακόμα σαν τη δική μου; Έτσι δεν είπες; Όλες οι γιαγιάδες ότι πάνε εκεί;» και ούτω καθεξής!
Η αλήθεια είναι ότι, πολλές φορές δεν υπάρχει άλλη λύση από το να ακολουθήσει το παιδί στα ψώνια τη μαμά του. Γι’αυτό το λόγο πρέπει να μπουν κανόνες για τον τρόπο που θα συμπεριφέρεται μέσα στο κατάστημα, π.χ. δεν θα αρπάζει τα πάντα από τα ράφια. Όμως και η μητέρα πρέπει να προσπαθήσει να το έχει απασχολημένο, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του από παράξενα πράγματα που κάνουν ένα παιδί ενοχλητικό και για εκείνη αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο που κάνει τα ψώνια του.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, εξηγώντας τη χρήση και τις διαφορές διαφόρων αντικειμένων που υπάρχουν μέσα σε αυτά τα καταστήματα, ενώ παράλληλα γίνονται και τα ψώνια για το σπίτι. Στην αρχή μπορεί να είναι λίγο δύσκολο και αναποτελεσματικό, αλλά με τον καιρό συνηθίζει τη διαδικασία και το παιδί, αλλά και η μητέρα του.
Παρόλα αυτά, ας μη γελιόμαστε, η καλύτερη λύση παραμένει η παραμονή του παιδιού στο σπίτι! Ας παίξει στην παιδική χαρά… όχι με τα νεύρα της μαμάς του!
Από τη στιγμή που ανοίγει η πόρτα του καταστήματος, τα μάτια τους γυαλίζουν. Ναι, ναι, γυαλίζουν. Βλέπουν όλα αυτά τα χρωματιστά πράγματα μέσα στο μαγαζί και τα θέλουν όλα!
Δεν περνάνε δύο λεπτά και ακούγεται το πρώτο: «Μαμάάάά; Να πάρουμε μια σοκολάτα;»! Και άντε και την παίρνεις για να μην το κακοκαρδίσεις, αλλά το κακό μόλις ξεκίνησε και μέχρι να κλείσει πίσω σας η πόρτα του καταστήματος, δεν πρόκειται να σταματήσει!
Εκτός όμως από αυτά που θέλει ένα παιδί να προσθέσει στο καρότσι της μαμάς (και να αφαιρέσει από το πορτοφόλι της!), είναι και οι ερωτήσεις που το συνοδεύουν. Ατελείωτες, παράξενες και πολλές φορές (αφού ακούνε και όλοι όσοι είναι τριγύρω) μπορούν να σε κάνουν να θες να χώσεις το κεφάλι μέσα στο ψυγείο με τα τυριά για να κρυφτείς!
Ας μη μιλήσουμε για τα σχόλια που μπορεί να κάνει ένα παιδί για τον κόσμο που βλέπει γύρω του! «Μαμά ο κύριος γιατί δεν έχει μαλλιά;» ή «Αχ, μια γιαγιάκα. Γιατί δεν έχει πάει στον καλό Θεούλη ακόμα σαν τη δική μου; Έτσι δεν είπες; Όλες οι γιαγιάδες ότι πάνε εκεί;» και ούτω καθεξής!
Η αλήθεια είναι ότι, πολλές φορές δεν υπάρχει άλλη λύση από το να ακολουθήσει το παιδί στα ψώνια τη μαμά του. Γι’αυτό το λόγο πρέπει να μπουν κανόνες για τον τρόπο που θα συμπεριφέρεται μέσα στο κατάστημα, π.χ. δεν θα αρπάζει τα πάντα από τα ράφια. Όμως και η μητέρα πρέπει να προσπαθήσει να το έχει απασχολημένο, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του από παράξενα πράγματα που κάνουν ένα παιδί ενοχλητικό και για εκείνη αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο που κάνει τα ψώνια του.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, εξηγώντας τη χρήση και τις διαφορές διαφόρων αντικειμένων που υπάρχουν μέσα σε αυτά τα καταστήματα, ενώ παράλληλα γίνονται και τα ψώνια για το σπίτι. Στην αρχή μπορεί να είναι λίγο δύσκολο και αναποτελεσματικό, αλλά με τον καιρό συνηθίζει τη διαδικασία και το παιδί, αλλά και η μητέρα του.
Παρόλα αυτά, ας μη γελιόμαστε, η καλύτερη λύση παραμένει η παραμονή του παιδιού στο σπίτι! Ας παίξει στην παιδική χαρά… όχι με τα νεύρα της μαμάς του!