Χωρίζουμε ή μένουμε μαζί για το παιδί;
Το διαζύγιο είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση για ένα ζευγάρι, που γίνεται δυσκολότερη όταν υπάρχουν παιδιά, αφού μοιραία αυτά είναι που θα επηρεαστούν περισσότερο. Πολλοί γονείς επιθυμώντας να γλιτώσουν τα παιδιά τους από όλη αυτή την αρνητική και επώδυνη διαδικασία του χωρισμού, αποφασίζουν παρά το γεγονός ότι η δική τους προσωπική σχέση έχει τελειώσει, να παραμείνουν μαζί «για το καλό των παιδιών». Πόσο σωστή, όμως, είναι αυτή η απόφαση;
Κάποιοι γονείς υποστηρίζουν ότι αφού δεν συγκρούονται καθημερινά και τα παιδιά δεν έρχονται αντιμέτωπα με σκηνές έντασης ή βίας, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να συνεχίσουν να ζουν μαζί, σαν απλοί συγκάτοικοι. Κι όμως, αυτή η «απλή συγκατοίκηση», δηλαδή δύο άνθρωποι που έχουν καθαρά τυπικές ή ακόμα και ψυχρές σχέσεις, δημιουργεί επίσης πρόβλημα στα παιδιά.
Η έλλειψη αγάπης και τρυφερότητας, το παγωμένο κλίμα και τα καταπιεσμένα συναισθήματα δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση το κατάλληλο περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί, που πιθανόν μεγαλώνοντας θα θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο και θα νιώθει ενοχές για την απόφαση των γονιών του.
Η απλή συγκατοίκηση μπορεί να λειτουργήσει ίσως μόνο σαν μια προσωρινή λύση, όσο χρειάζεται δηλαδή για να προετοιμάσουν οι γονείς τα παιδιά για το επερχόμενο διαζύγιο. Και φυσικά μπορεί να λειτουργήσει, αν το «μένουμε μαζί για τα παιδιά» μετατραπεί σε «μένουμε μαζί και προσπαθούμε ουσιαστικά να δούμε, αν και με ποιους τρόπους μπορούμε να διορθώσουμε την σχέση μας».
Τέλος, να σημειώσουμε ότι σε περίπτωση που υπάρχει ενδοοικογενειακή βία, προβλήματα εθισμού σε ουσίες ή αλκοόλ και γενικά παραβατικές ή επικίνδυνες συμπεριφορές, τότε το διαζύγιο θα πρέπει να αποτελεί μονόδρομο.
Κάποιοι γονείς υποστηρίζουν ότι αφού δεν συγκρούονται καθημερινά και τα παιδιά δεν έρχονται αντιμέτωπα με σκηνές έντασης ή βίας, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να συνεχίσουν να ζουν μαζί, σαν απλοί συγκάτοικοι. Κι όμως, αυτή η «απλή συγκατοίκηση», δηλαδή δύο άνθρωποι που έχουν καθαρά τυπικές ή ακόμα και ψυχρές σχέσεις, δημιουργεί επίσης πρόβλημα στα παιδιά.
Η έλλειψη αγάπης και τρυφερότητας, το παγωμένο κλίμα και τα καταπιεσμένα συναισθήματα δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση το κατάλληλο περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί, που πιθανόν μεγαλώνοντας θα θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο και θα νιώθει ενοχές για την απόφαση των γονιών του.
Η απλή συγκατοίκηση μπορεί να λειτουργήσει ίσως μόνο σαν μια προσωρινή λύση, όσο χρειάζεται δηλαδή για να προετοιμάσουν οι γονείς τα παιδιά για το επερχόμενο διαζύγιο. Και φυσικά μπορεί να λειτουργήσει, αν το «μένουμε μαζί για τα παιδιά» μετατραπεί σε «μένουμε μαζί και προσπαθούμε ουσιαστικά να δούμε, αν και με ποιους τρόπους μπορούμε να διορθώσουμε την σχέση μας».
Τέλος, να σημειώσουμε ότι σε περίπτωση που υπάρχει ενδοοικογενειακή βία, προβλήματα εθισμού σε ουσίες ή αλκοόλ και γενικά παραβατικές ή επικίνδυνες συμπεριφορές, τότε το διαζύγιο θα πρέπει να αποτελεί μονόδρομο.