Τα κάνω όλα σωστά;
Εάν έχετε γίνει μαμά ή μπαμπάς, σίγουρα θα ανησυχείτε συνεχώς για το παιδί σας. Μερικές φορές το συναίσθημα αυτό έχει να κάνει ακόμα και με καταστάσεις, που δεν εξαρτώνται από εσάς, όπως, εάν το παιδί μεγαλώνει φυσιολογικά ή εάν έχει μαθησιακές δυσκολίες!
Άλλες φορές πάλι, ανησυχείτε για πράγματα που σας «μπαίνουν» στο μυαλό, επειδή ακούσατε κάτι από άλλον γονιό ή από την τηλεόραση, όπου έκαναν λ.χ. μια νέα μελέτη. «Μήπως αφήνω το παιδί μου να βλέπει πάρα πολύ τηλεόραση;», «τα λαχανικά του πρέπει να είναι βιολογικά;» ή ακόμα και «πώς να αποφύγω μια απαγωγή του παιδιού μου;».
Αν και όλα αυτά μπορεί να αποτελούν πραγματικούς γρίφους, σπαζοκεφαλιάζοντάς σας, πρέπει να είστε βέβαιοι και βέβαιες ότι δεν είναι λάθος που σκέφτεστε ή αντιδράτε με αυτόν τον τρόπο. Αυτή είναι η αποστολή του γονέα από τη φύση του. Να προστατεύει το παιδί του σε οποιαδήποτε περίπτωση.
Το κακό, όμως, είναι, ότι, λόγω της μεγάλης ανησυχίας και της υπερπροστατευτικότητάς σας, δεν έχετε σωστή κρίση σχετικά με τον κίνδυνο, που μπορεί, ενδεχομένως, να αντιμετωπίσει το παιδί σας. Το χειρότερο σενάριο είναι αυτό που έρχεται πρώτο στο μυαλό σας, όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με κάποιο πρόβλημα και φαντάζεστε ότι κάποιος θα το απαγάγει, ότι μπορεί να σκοτωθεί, να πέσει θύμα τρομοκρατικού χτυπήματος, ή, όταν μεγαλώσει, να γίνει χρήστης ναρκωτικών!
Όμως, στην πραγματικότητα, μιλώντας με βάση τις σχετικές στατιστικές μελέτες, οι πραγματικοί κίνδυνοι είναι άλλοι. Έτσι, είναι πιο πιθανό για ένα παιδί – ενώ είστε και εσείς κοντά του - να βρεθεί σε τροχαίο, να καταπιεί στραβά την ώρα που τρώει και να κινδυνέυσει να πνιγεί ή να πάρει από το ντουλάπι του σπιτιού κάποιο απορρυπαντικό, με τις αναμενόμενες, δυσάρεστες συνέπειες, που ακολουθούν ένα τέτοιο γεγονός.
Το σημαντικότερο, λοιπόν, δεν είναι να ανησυχείτε συνεχώς και για τα πάντα. Είναι βέβαιο ότι το να έχει κανείς παιδί αποτελεί από μόνο του τεράστια ευθύνη, αλλά δεν είναι και σωστό να μεγαλώσει μέσα στο φόβο.
Τα παιδιά, που αναπτύσσονται σε περιβάλλον υπερπροστατευτικό, με γονείς φοβισμένους, είναι πολύ πιθανό, μεγαλώνοντας, να έχουν προβλήματα κοινωνικότητας, εμπιστοσύνης σε τρίτα πρόσωπα και, κυρίως, να είναι και αυτά, με τη σειρά τους, συνεχώς φοβισμένα!
Περιορίστε, λοιπόν, τις ανησυχίες σας και εμπνεύστε την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία στο παιδί σας. Θα είναι πιο ευτυχισμένο και γαλήνιο, όχι μόνο σήμερα αλλά και στην υπόλοιπη ζωή του.
Άλλες φορές πάλι, ανησυχείτε για πράγματα που σας «μπαίνουν» στο μυαλό, επειδή ακούσατε κάτι από άλλον γονιό ή από την τηλεόραση, όπου έκαναν λ.χ. μια νέα μελέτη. «Μήπως αφήνω το παιδί μου να βλέπει πάρα πολύ τηλεόραση;», «τα λαχανικά του πρέπει να είναι βιολογικά;» ή ακόμα και «πώς να αποφύγω μια απαγωγή του παιδιού μου;».
Αν και όλα αυτά μπορεί να αποτελούν πραγματικούς γρίφους, σπαζοκεφαλιάζοντάς σας, πρέπει να είστε βέβαιοι και βέβαιες ότι δεν είναι λάθος που σκέφτεστε ή αντιδράτε με αυτόν τον τρόπο. Αυτή είναι η αποστολή του γονέα από τη φύση του. Να προστατεύει το παιδί του σε οποιαδήποτε περίπτωση.
Το κακό, όμως, είναι, ότι, λόγω της μεγάλης ανησυχίας και της υπερπροστατευτικότητάς σας, δεν έχετε σωστή κρίση σχετικά με τον κίνδυνο, που μπορεί, ενδεχομένως, να αντιμετωπίσει το παιδί σας. Το χειρότερο σενάριο είναι αυτό που έρχεται πρώτο στο μυαλό σας, όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με κάποιο πρόβλημα και φαντάζεστε ότι κάποιος θα το απαγάγει, ότι μπορεί να σκοτωθεί, να πέσει θύμα τρομοκρατικού χτυπήματος, ή, όταν μεγαλώσει, να γίνει χρήστης ναρκωτικών!
Όμως, στην πραγματικότητα, μιλώντας με βάση τις σχετικές στατιστικές μελέτες, οι πραγματικοί κίνδυνοι είναι άλλοι. Έτσι, είναι πιο πιθανό για ένα παιδί – ενώ είστε και εσείς κοντά του - να βρεθεί σε τροχαίο, να καταπιεί στραβά την ώρα που τρώει και να κινδυνέυσει να πνιγεί ή να πάρει από το ντουλάπι του σπιτιού κάποιο απορρυπαντικό, με τις αναμενόμενες, δυσάρεστες συνέπειες, που ακολουθούν ένα τέτοιο γεγονός.
Το σημαντικότερο, λοιπόν, δεν είναι να ανησυχείτε συνεχώς και για τα πάντα. Είναι βέβαιο ότι το να έχει κανείς παιδί αποτελεί από μόνο του τεράστια ευθύνη, αλλά δεν είναι και σωστό να μεγαλώσει μέσα στο φόβο.
Τα παιδιά, που αναπτύσσονται σε περιβάλλον υπερπροστατευτικό, με γονείς φοβισμένους, είναι πολύ πιθανό, μεγαλώνοντας, να έχουν προβλήματα κοινωνικότητας, εμπιστοσύνης σε τρίτα πρόσωπα και, κυρίως, να είναι και αυτά, με τη σειρά τους, συνεχώς φοβισμένα!
Περιορίστε, λοιπόν, τις ανησυχίες σας και εμπνεύστε την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία στο παιδί σας. Θα είναι πιο ευτυχισμένο και γαλήνιο, όχι μόνο σήμερα αλλά και στην υπόλοιπη ζωή του.