Αντιμετωπίστε τις αντιδράσεις του παιδιού σας

Για όλες τις μαμάδες υπάρχουν κάποιες στιγμές, που έρχονται αντιμέτωπες με τις εκρήξεις θυμού του νηπίου τους, οι οποίες μπορούν πολύ εύκολα να τις φέρουν σε πάρα, μα πάρα, πολύ άβολη θέση!

Όταν ένα παιδί κατηγορεί τη μαμά του όχι απλά γιατί δεν του πήρε το παιχνίδι που θέλει, αλλά γιατί – εξαιτίας βέβαια του γεγονότος αυτού - είναι κακή μητέρα, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το μόνο που πρέπει να αποφύγει μια μητέρα είναι να εκνευριστεί και να πει στο παιδί της πράγματα που δεν θα τα εννοεί. Δύσκολη, ομολογουμένως, ισορροπία!

Η αλήθεια είναι, ότι τα παιδιά χρησιμοποιούν τέτοια «όπλα» - πέρα από το ότι δεν καταλαβαίνουν ακριβώς πόσο πληγώνουν τη μαμά τους - για να «περάσει» το δικό τους.

Αν λοιπόν το παιδί σας πει:

«Δικό  μου είναι!»…
Κάντε ότι δεν ακούτε. Όλα άλλωστε τα θεωρούν δικά τους τα παιδιά. Αν κάνετε έστω και μια φορά το λάθος να παραδεχθείτε (για να γλιτώσετε από το κλαψούρισμα) ότι κάτι είναι δικό του, ενώ δεν του ανήκει, το χάσατε το παιχνίδι από την αρχή. Αν πάλι δεν σας είναι εύκολο να αγνοήσετε το παιδί εκείνες τις στιγμές μέχρι να ηρεμήσει, πείτε κάτι απλό, που να του δείχνει όμως ότι ξεπερνά τα όρια, όπως πχ «Δεν μπορούμε να έχουμε πάντα αυτά που θέλουμε. Τελείωσε το θέμα αυτό». Θα δείτε ότι θα βαρεθεί να γκρινιάζει και θα σταματήσει μόνο του… αρκεί να αντέχουν τα δικά σας τα νεύρα!

«Δεν είναι δίκαιο!»…
Αυτό συνήθως ακούγεται όταν ένα παιδί αναγκάζεται να κάνει κάτι που δεν θέλει, όπως το να πάει για ύπνο! Για να απαλλαγείτε από τέτοιου είδους επεισόδια, φροντίστε να έχετε κάνει κατανοητούς κάποιους κανόνες στο παιδί σας. Όπως το πότε πάει για ύπνο ή πόσες ώρες την ημέρα θα βλέπει τηλεόραση. Αν καταλάβει ότι το σπίτι σας λειτουργεί με συγκεκριμένους κανόνες, θα αναγκαστεί να τους ακολουθεί χωρίς πολλές διαμαρτυρίες.

«Δεν θα μου πεις εσύ τι να κάνω!»… 
Η αλήθεια είναι ότι σε αυτή την περίπτωση, δύσκολα μπορείτε να κρατηθείτε για να μην απαντήσετε «Θες να δεις;»! Και όμως, πρέπει να βρείτε την ψυχραιμία ώστε να μην παρασυρθείτε από τα συναισθήματα που σας κατακλύζουν εκείνη τη στιγμή. Μιλώντας έτσι τα παιδιά, εκφράζουν άλλες ανησυχίες τους, τις οποίες πρέπει να προσπαθήσετε να εντοπίσετε σε ανύποπτο χρόνο. Παρόλα αυτά, για να αποφευχθούν τέτοιου είδους εκφράσεις, αφήνετε όποτε μπορείτε δυο επιλογές στο παιδί, ώστε να αποφασίζει εκείνο τι θέλει να κάνει. Το πιο πιθανό είναι να ζητάει απλά να πάρει τον έλεγχο στα χέρια του και ας μην ξέρει τις συνέπειες αυτού!

«Εγώ το θέλω τώρα!»…
Προσπαθήστε να κάνετε το παιδί να ξεχάσει για ποιο λόγο γκρινιάζει, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του σε κάτι άλλο, αλλά μην του δώσετε αυτό για το οποίο εσείς έχετε αρχικά αρνηθεί. Την επόμενη φορά απλά θα αγνοήσει  την άρνησή σας.

«Ποτέ δεν με αφήνεις!»…
Ότι και να πείτε για να καταλάβει ένα παιδί, εις μάτην. Προσπαθήστε να καταλάβετε εσείς, λοιπόν, τι μπορεί να κρύβει μια τέτοια συμπεριφορά ρωτώντας το παιδί γιατί μιλάει με αυτή την απογοήτευση (η οποία σίγουρα δεν οφείλεται μόνο στην άρνησή σας να παίξει με ένα ηλεκτρονικό, για παράδειγμα). Ακόμα και αν το παιδί σας δεν μπορεί να εκφράσει εκείνη τη στιγμή τι είναι αυτό που το απασχολεί στην πραγματικότητα, εσείς θα έχετε αφήσει μια πόρτα επικοινωνίας ανοικτή.

«Δε σε θέλω! Σε μισώ!»…
Δυστυχώς οι περισσότερες μαμάδες το έχουν ακούσει και αυτό. Μην κάνετε το λάθος να απαντήσετε σε ένα παιδί όπως θα απάνταγε εκείνο. Αν και είναι άδικο και συναισθηματικά δυσβάστακτο, σκεφτείτε ότι εκείνη τη στιγμή το παιδί σας είναι απλά θυμωμένο και δεν καταλαβαίνει το νόημα αυτών που λέει. Προσπαθήστε να παραμείνετε ήρεμη και αν δεν μπορείτε να το προσπεράσετε, απαντήστε «Ευχαριστώ που μου είπες τι νοιώθεις για εμένα, για να το γνωρίζω» ή απλά «Λυπάμαι». Είναι σίγουρο ότι όταν θα περάσουν μόλις μερικά λεπτά, θα έρθει και θα σας αγκαλιάσει, αναγνωρίζοντας το λάθος του… αν και δεν θα το πει!