Μεγαλώνω έναν κλέφτη;

Αν επιστρέφοντας από μια επίσκεψη σε φιλικό σπίτι με παιδιά, τον  παιδικό σταθμό ή κάπου αλλού και το παιδί σας έχει ένοχο ύφος, πρέπει να υποπτευτείτε ότι κάτι τρέχει. Είναι πολύ πιθανό να ανακαλύψετε ότι έχει πάρει μαζί του και κάτι που δεν είναι δικό του!

Το σημαντικότερο είναι να μην εξαγριωθείτε και αρχίσετε τις φωνές. Απλά ρωτήστε – με ήπιο τόνο - γιατί είναι αυτό το αντικείμενο εκεί. Το πιο πιθανό είναι η απάντηση που θα πάρετε να είναι και η πραγματική. Αυτό συμβαίνει γιατί το παιδί έχει γνώση της άσχημης πράξης που έκανε και νοιώθει τύψεις. Αν λοιπόν, δεν δεχθεί επιθετική συμπεριφορά, είναι πιο εύκολο να σας πει την αλήθεια.

Δώστε στο παιδί σας το χρόνο να σας εξηγήσει την αιτία της πράξης του αυτής και εκείνο θα είναι ειλικρινές μαζί σας. Τα νήπια έχουν μια έμφυτη αίσθηση της δικαιοσύνης, με αποτέλεσμα να καταλαβαίνουν άμεσα το κακό που μπορεί να προκάλεσαν σε κάποιον άλλο. Η δική σας δουλειά είναι να εξηγήσετε στο παιδί, ότι η πράξη του δεν επηρεάζει μόνο τους άλλους αλλά και το ίδιο, που θα χάσει για παράδειγμα τους φίλους του με αυτή του τη συμπεριφορά ή που θα μπει στη φυλακή αν συνεχίσει έτσι μεγαλώνοντας. Με αυτό τον τρόπο, το μάθημα κατά της κλοπής γίνεται απλό και χωρίς φωνές.

Είναι πολύ σημαντικό, σε μια τέτοια περίπτωση, να βάλετε το παιδί να επιστρέψει το αντικείμενο που έκλεψε στον ιδιοκτήτη του, ζητώντας προσωπικά συγγνώμη - με τη βοήθειά σας - αλλά όχι μέσω εσάς! Έτσι θα αισθανθεί πιο έντονα τις συνέπειες της πράξης του και θα το σκεφτεί πολύ σοβαρά για να το ξανακάνει.
Παρόλα αυτά, αν εξακολουθεί να παίρνει πράγματα από αλλού χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών τους, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε ειδικό για τέτοιες συμπεριφορές.