Η αξία του «μη»

Το «μη» είναι λέξη μάλλον παρεξηγημένη από τους γονείς. Κι αυτό επειδή η μια άποψη λέει ότι δημιουργεί στα παιδιά συμπλέγματα και δεν τα αφήνει να αναπτύξουν στοιχεία του χαρακτήρα τους και η άλλη άποψη υποστηρίζει ότι αν χρησιμοποιείται κατά κόρον μαθαίνει στο παιδί να μην παρεκτρέπεται. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

Πράγματι η κατά κόρον χρησιμοποίηση του «μη» στις «αταξίες» των παιδιών μας, τους δημιουργεί αναστολές που ίσως να τους στοιχίσουν στην μετέπειτα ενήλικη ζωή τους, αλλά και η παντελής απουσία της απαγόρευσης σε ένα παιδί μπορεί να το οδηγήσει στην ασυδοσία.

Προσπαθήστε λοιπόν να διατηρήσετε μία ισορροπία, με γνώμονα την ελεύθερη έκφραση του παιδιού αλλά και την ορθή καθοδήγηση του χαρακτήρα του. Η γνωστή φράση των δικών μας γονιών «παιδί είναι δεν πειράζει» δεν είναι ούτε τόσο αθώα όσο ακούγεται ούτε τόσο παιδαγωγική πλέον.

Ένα νήπιο μπορεί να κατανοήσει απλούς κανόνες καλής συμπεριφοράς, όπως να μην χτυπάει τα συνομηλικά του, να μην καταστρέφει (επίτηδες) πολύτιμα για εσάς ή τους άλλους αντικείμενα, να μην φωνάζει χωρίς λόγο κ.ο.κ.

Για να το πετύχετε αυτό δεν αρκεί μόνο το «μη», αλλά και μία εν γένει δική σας συμπεριφορά που λειτουργεί στο παιδί παραδειγματικά, καθώς και πλήρης επεξήγηση του γιατί δεν θέλετε να ενεργεί έτσι το παιδί σας. Ας είναι μικρό, αν εσείς είστε σταθεροί και σαφείς σε ό,τι του ζητάτε, το πιθανότερο είναι ότι θα πειθαρχήσει, και τελικά οι φορές που θα παρεκτρέπεται θα είναι ακριβώς γιατί «παιδί είναι δεν πειράζει»!