Αντιμετωπίζοντας τη μητρότητα

«Όλοι είναι έτοιμοι για το μωρό, εκτός από μένα. Απλώς, δεν μπορώ να με φανταστώ μητέρα».

Ακόμη και εκείνες οι γυναίκες που φαντάζονταν τον εαυτό τους μητέρα από τότε που άλλαζαν πάνες στην κούκλα τους και έπαιζαν τις κουμπάρες, συχνά αρχίζουν να αμφιβάλλουν για τη μητρότητα, όταν νιώθουν ότι αυτό που θεωρούν ως «προορισμό» τους, θα γίνει μια καθημερινή πραγματικότητα.

Οι γυναίκες που προτιμούσαν να παίζουν με αυτοκινητάκια και μπάλες ποδοσφαίρου αντί για κούκλες, που έπαιζαν με τα αγόρια στον δρόμο αντί να κάνουν βόλτα το καροτσάκι με τις κούκλες τους και που δεν σκέφτηκαν ποτέ τα μωρά μέχρι τη μέρα που το τεστ εγκυμοσύνης βγήκε θετικό, ίσως και να αντιμετωπίζουν τη μέρα που θα γεννήσουν με ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία.

Αυτή η διάλυση της αυτοπεποίθησής σας όμως που κρατάει εννέα μήνες, δεν είναι μόνο φυσιολογική, αλλά και υγιής. Αν βαδίσετε τον δρόμο της μητρότητας χωρίς αναστολές και έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό σας, θα προσγειωθείτε απότομα όταν το καθήκον θα φτάσει να ξεπερνά τις δυνάμεις σας — να ξεπερνά αυτό που περιμένατε. Μια μικρή ανησυχία και αβεβαιότητα (η αναγνώριση ότι στη ζωή σας με το μωρό θα υπάρχουν κάποιες δύσκολες και «απίστευτες» νύχτες ή μέρες) θα σας βοηθήσουν να αποφύγετε το σοκ της πραγματικότητας που ακολουθεί τον τοκετό.

Έτσι, αν δεν νιώθετε έτοιμη να γίνετε μητέρα, μην ανησυχείτε. Προετοιμαστείτε! Διαβάστε ο,τιδήποτε  σχετικά με νεογέννητα και βρέφη (έχοντας πάντα στο μυαλό σας ότι τα μωρά δεν ακολουθούν πάντα τα βιβλία). Περάστε κάποιον χρόνο, αν είναι δυνατόν, με νεογέννητα ή με μικρά παιδιά. Προσπαθήστε να τα κρατήσετε, ακόμη και να τα αλλάξετε. Μιλήστε επίσης με τους γονείς σας για τις χαρές και τις λύπες της φροντίδας των βρεφών.

Πρώτα απ' όλα όμως, συνειδητοποιήστε ότι δεν γεννιέστε μητέρα, αλλά γίνεστε! Μια γυναίκα που έχει αποκτήσει κάποια πείρα με ξένα μωρά, μπορεί να είναι κάπως πιο άνετη στην αρχή σε σχέση με κάποια εντελώς άπειρη, αλλά μετά από τις έξι πρώτες βδομάδες θα είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε την έμπειρη από την άπειρη. Οι γυναίκες που περιμένουν να γεννήσουν, ζηλεύουν την επιδεξιότητα και τη νηφαλιότητα των μητέρων αυτών των δύο κατηγοριών.

Να θυμάστε επίσης ότι όλοι έχουμε αποκτήσει κάποια πείρα στην ανατροφή των παιδιών και μόνο μέσα από την παρατήρηση. Όλοι έχουμε παρακολουθήσει γονείς, είτε τους δικούς μας είτε των φίλων μας ή και ξένους, να ανατρέφουν παιδιά, και σιωπηρά έχουμε προγραμματίσει τους δικούς μας εγκεφάλους ανάλογα. Βλέπετε μια μητέρα να χαστουκίζει το μωρό της που περπατάει μέσα στο σούπερ-μάρκετ και λέτε μέσα σας, «Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ αυτό!» ή βλέπετε μια άλλη μητέρα να πηγαίνει βόλτα το μωρό της με το καροτσάκι στο πάρκο και να αστειεύεται μαζί του και λέτε, «Αυτό θα το έκανα!»