Αυγό, φιστίκι και ταχίνι: Πότε μπαίνουν στη διατροφή του μωρού;
Για χρόνια, οι γονείς πίστευαν ότι τροφές όπως το αυγό, τα φιστίκια και το ψάρι δεν είχαν θέση στη διατροφή του μωρού από νωρίς. Η επιστήμη όμως σήμερα υποστηρίζει το αντίθετο: τα τρόφιμα που προκαλούν συχνά αλλεργία μπορούν να καταναλωθούν από τους 6 μήνες περίπου, μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Μάλιστα, η καθυστέρηση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αλλεργίας αντί να τον μειώσει.
Ποιες είναι οι τροφές και πότε μπορούν να αρχίσουν να καταναλώνονται
Τις περισσότερες αλλεργίες τις προκαλούν τα αυγά, οι ξηροί καρποί και τα φιστίκια, το αγελαδινό γάλα, όσα περιέχουν γλουτένη, τα όσπρια, οι σπόροι — ιδίως το σουσάμι και το ταχίνι που φτιάχνεται από αυτό —, η σόγια, τα ψάρια, τα οστρακοειδή, το σέλινο και η μουστάρδα. Όλα μπορούν να δοκιμαστούν από τους 6 μήνες περίπου, όπως κάθε άλλο φαγητό. Δεν υπάρχει ειδική σειρά που πρέπει να τηρηθεί ούτε ξεχωριστό πρόγραμμα για αυτά.
Ένα κάθε φορά, για να ξέρεις τι φταίει
Στην πράξη, ο βασικός κανόνας είναι απλός: κάθε νέα τροφή δοκιμάζεται ξεχωριστά και σε μικρή ποσότητα, ώστε να μπορεί να εντοπιστεί εύκολα μια πιθανή αντίδραση. Αν το μωρό φάει την ίδια μέρα αυγό, ταχίνι και ψάρι και στη συνέχεια εμφανίσει εξάνθημα, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποια τροφή ευθύνεται — με αποτέλεσμα συχνά να αποκλείονται και οι τρεις χωρίς πραγματικό λόγο. Εξίσου σημαντικός είναι και ο τρόπος σερβιρίσματος: οι ξηροί καρποί και τα φιστίκια προσφέρονται ψιλοαλεσμένα ή σε μορφή βουτύρου ξηρών καρπών, ποτέ ολόκληρα, όπως και οι σπόροι. Τα αυγά πρέπει να είναι καλά μαγειρεμένα και όχι μελάτα, ενώ τα οστρακοειδή δεν πρέπει να καταναλώνονται ωμά ή μισοψημένα.
Η καθυστέρηση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αλλεργίας
Εδώ ακριβώς ανατρέπεται η παλιά αντίληψη. Η καθυστέρηση στην εισαγωγή τροφών όπως το φιστίκι και το αυγό πέρα από τους 6 έως 12 μήνες δεν μειώνει τον κίνδυνο αλλεργίας· αντίθετα, μπορεί να τον αυξήσει. Και η εξοικείωση δεν σταματά στην πρώτη δοκιμή: από τη στιγμή που μια τροφή γίνει ανεκτή, καλό είναι να παραμείνει στη συνηθισμένη διατροφή του μωρού και να προσφέρεται τακτικά. Ένα αυγό που δοκιμάστηκε μία φορά και μετά δεν ξαναμπήκε στο πιάτο δεν αρκεί.
Πότε χρειάζεται επικοινωνία με τον παιδίατρο
Οι περισσότερες αντιδράσεις εμφανίζονται μέσα σε λίγα λεπτά έως 2 ώρες από το φαγητό. Τα ήπια σημάδια είναι πρησμένα χείλη ή πρόσωπο, κόκκινα, δακρυσμένα μάτια με φαγούρα, φτέρνισμα και μπουκωμένη ή μύτη που τρέχει, βήχας και δυσκολία στην αναπνοή, κόκκινο εξάνθημα με φαγούρα, επιδείνωση του εκζέματος ή του άσθματος, τάση για εμετό ή εμετός, πόνος στην κοιλιά, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Αν προκύψει κάτι από αυτά μετά από ένα καινούργιο τρόφιμο πρέπει να πάτε στον παιδίατρο την ίδια μέρα, με σημειωμένο τι έφαγε το παιδί και πότε. Μία εξαίρεση που αξίζει να θυμάσαι: στην αλλεργία στο αγελαδινό γάλα τα συμπτώματα μπορεί να αργήσουν έως και 3 μέρες, οπότε η σύνδεση δεν είναι πάντα προφανής.
Πότε η κατάσταση κρίνεται επείγουσα
Η σοβαρή αντίδραση είναι σπάνια, αλλά αναγνωρίζεται: δυσκολία στην αναπνοή, πρησμένος λαιμός ή γλώσσα, εξάνθημα που πετάγεται ξαφνικά και εξαπλώνεται. Αυτό δεν είναι περιστατικό για ραντεβού, είναι επείγον και θέλει αμέσως το 166 (ΕΚΑΒ). Δεν χρειάζεται να είσαι σίγουρη ότι φταίει το φαγητό για να καλέσεις.
Αν το μωρό έχει ήδη διαγνωσμένη τροφική αλλεργία ή έκζεμα, ή υπάρχει οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας, εκζέματος, άσθματος ή αλλεργικής ρινίτιδας, είναι σημαντικό να προηγηθεί συζήτηση με τον παιδίατρο. Ο στόχος δεν αλλάζει, όμως η εισαγωγή των τροφών μπορεί να χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή. Για τα περισσότερα μωρά, το πιο δύσκολο κομμάτι είναι συχνά το ψυχολογικό: να προσφέρουν οι γονείς νωρίς, μία-μία, ακόμη και τις τροφές που τους προκαλούν ανησυχία — και, αφού γίνουν ανεκτές, να τις διατηρήσουν σταθερά στη διατροφή του μωρού.
Οι πληροφορίες αυτές δεν αντικαθιστούν τη γνώμη του παιδιάτρου σας.